пазіцы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пазіцы́йны пазіцы́йная пазіцы́йнае пазіцы́йныя
Р. пазіцы́йнага пазіцы́йнай
пазіцы́йнае		 пазіцы́йнага пазіцы́йных
Д. пазіцы́йнаму пазіцы́йнай пазіцы́йнаму пазіцы́йным
В. пазіцы́йны (неадуш.)
пазіцы́йнага (адуш.)		 пазіцы́йную пазіцы́йнае пазіцы́йныя (неадуш.)
пазіцы́йных (адуш.)
Т. пазіцы́йным пазіцы́йнай
пазіцы́йнаю		 пазіцы́йным пазіцы́йнымі
М. пазіцы́йным пазіцы́йнай пазіцы́йным пазіцы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пазіцы́йны позицио́нный;

~ная вайна́ — позицио́нная война́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пазіцы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пазіцыі (у 2, 5 знач.). Пазіцыйная гульня. Пазіцыйныя варыянты гукаў. □ [Камлюк:] — Весці пазіцыйныя баі .. амаль на адкрытай мясцовасці — хіба ж гэта па партызанскай тактыцы? М. Ткачоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазіцы́йны Stéllungs-;

пазіцы́йная вайна́ вайск. Stéllungskrieg m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пазі́цыя, -і, мн. -і, -цый, ж.

1. Палажэнне, размяшчэнне (кніжн.).

Удалая п. ладдзі ў шахматнай партыі.

Галосныя ў моцнай пазіцыі.

2. Месца размяшчэння войск для баявых дзеянняў.

Артылерыйская, мінамётная п.

Здаць свае пазіцыі (таксама перан.).

3. мн. Раён ваенных дзеянняў.

Адправіцца на пазіцыі.

4. перан. Пункт погляду, думка ў якім-н. пытанні (кніжн.).

Заняць пазіцыю чакання.

З пазіцыі філасофскага матэрыялізму.

Палітыка з пазіцыі сілы.

5. Пастава цела, поза.

Пазіцыі класічнага танца.

Стартавая п. спрынтара.

|| прым. пазіцы́йны, -ая, -ае (да 1—3 знач.).

Пазіцыйная вайна (якая вядзецца на доўгачасовых баявых пазіцыях).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пато́чна-пазіцы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пато́чна-пазіцы́йны пато́чна-пазіцы́йная пато́чна-пазіцы́йнае пато́чна-пазіцы́йныя
Р. пато́чна-пазіцы́йнага пато́чна-пазіцы́йнай
пато́чна-пазіцы́йнае		 пато́чна-пазіцы́йнага пато́чна-пазіцы́йных
Д. пато́чна-пазіцы́йнаму пато́чна-пазіцы́йнай пато́чна-пазіцы́йнаму пато́чна-пазіцы́йным
В. пато́чна-пазіцы́йны (неадуш.)
пато́чна-пазіцы́йнага (адуш.)		 пато́чна-пазіцы́йную пато́чна-пазіцы́йнае пато́чна-пазіцы́йныя (неадуш.)
пато́чна-пазіцы́йных (адуш.)
Т. пато́чна-пазіцы́йным пато́чна-пазіцы́йнай
пато́чна-пазіцы́йнаю		 пато́чна-пазіцы́йным пато́чна-пазіцы́йнымі
М. пато́чна-пазіцы́йным пато́чна-пазіцы́йнай пато́чна-пазіцы́йным пато́чна-пазіцы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

позицио́нный пазіцы́йны;

позицио́нная война́ пазіцы́йная вайна́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мане́ўраны, ‑ая, ‑ае.

1. Які вядзецца з прымяненнем манеўра (у 1 знач.), без доўгачасовых умацаванняў; проціл. пазіцыйны. Манеўраная вайна.

2. Здольны хутка мяняць напрамак руху. Манеўраныя атрады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

pozycyjny

pozycyjn|y

пазіцыйны;

wojna ~a — пазіцыйная вайна

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

камбінато́рны

(ад лац. combinare = звязваць, спалучаць)

1) які адносіцца да камбінаторыкі (напр. к. аналіз);

2) лінгв. пазіцыйны; які залежыць ад пазіцыйнага становішча гукаў і іх артыкуляцыйнага ўзаемадзеяння (гл. алафон).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)