пазво́ньваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пазво́ньваю пазво́ньваем
2-я ас. пазво́ньваеш пазво́ньваеце
3-я ас. пазво́ньвае пазво́ньваюць
Прошлы час
м. пазво́ньваў пазво́ньвалі
ж. пазво́ньвала
н. пазво́ньвала
Загадны лад
2-я ас. пазво́ньвай пазво́ньвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пазво́ньваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пазво́ньваць несов. позва́нивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пазво́ньваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Час ад часу звінець, злёгку звінець. Марскія хвалі гойдаюць бакены, на якіх пазвоньваюць невялікія званы. Лынькоў. Лёгкі марозік зашкліў лужы, і пад нагамі пазвоньвалі ільдзінкі. «ЛіМ».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазво́ньваць (час ад часу звінець) von Zeit zu Zeit klíngeln [läuten]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пазво́ньванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пазвоньваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

позва́нивать несов., разг. пазво́ньваць; звані́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

назва́нивать несов., разг. звані́ць; пазво́ньваць;

назва́нивать по телефо́ну звані́ць па тэлефо́не.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

звінець, пазвоньваць, дзынкаць; дзвэнкаць, брэнкаць, брынчаць, брынчэць, брынкаць, зумкаць (разм.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)