падзё́рты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. падзё́рты падзё́ртая падзё́ртае падзё́ртыя
Р. падзё́ртага падзё́ртай
падзё́ртае
падзё́ртага падзё́ртых
Д. падзё́ртаму падзё́ртай падзё́ртаму падзё́ртым
В. падзё́рты (неадуш.)
падзё́ртага (адуш.)
падзё́ртую падзё́ртае падзё́ртыя (неадуш.)
падзё́ртых (адуш.)
Т. падзё́ртым падзё́ртай
падзё́ртаю
падзё́ртым падзё́ртымі
М. падзё́ртым падзё́ртай падзё́ртым падзё́ртых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падзё́рты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. падзё́рты падзё́ртая падзё́ртае падзё́ртыя
Р. падзё́ртага падзё́ртай
падзё́ртае
падзё́ртага падзё́ртых
Д. падзё́ртаму падзё́ртай падзё́ртаму падзё́ртым
В. падзё́рты (неадуш.)
падзё́ртага (адуш.)
падзё́ртую падзё́ртае падзё́ртыя (неадуш.)
падзё́ртых (адуш.)
Т. падзё́ртым падзё́ртай
падзё́ртаю
падзё́ртым падзё́ртымі
М. падзё́ртым падзё́ртай падзё́ртым падзё́ртых

Кароткая форма: падзё́рта.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падзёрты, см. падра́ны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падзёрты, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад падзерці.

2. у знач. прым. Тое, што і падраны (у 2 знач.). У шапцы салдацкай падзёртай Ходзіць па вёсцы Прахор. Танк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

изо́дранный падра́ны, падзёрты;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

podarty

падзёрты; парваны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

poszarpany

падраны, падзёрты, парваны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

изо́рванный падра́ны, падзёрты; (о верёвке, нитках и т. п.) парва́ны, мног. папарыва́ны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

worn

[wɔrn]

adj.

1) зно́шаны, падзёрты

worn rags — лахманы́

2) змо́раны, зму́чаны

a worn face — змо́раны твар

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

пере́рванный

1. перарва́ны;

2. перарва́ны, перабі́ты; перапы́нены;

3. падра́ны, падзёрты, перадра́ны, перадзёрты; см. перерва́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)