пагру́каць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пагру́каю |
пагру́каем |
| 2-я ас. |
пагру́каеш |
пагру́каеце |
| 3-я ас. |
пагру́кае |
пагру́каюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пагру́каў |
пагру́калі |
| ж. |
пагру́кала |
| н. |
пагру́кала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пагру́кай |
пагру́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
пагру́каўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пагру́каць сов., разг. постуча́ть, посту́кать; (дверью — ещё) похло́пать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пагру́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Грукаць некаторы час. Быў [Якаў] упэўнены, што нямала прыйдзецца пагрукаць у дзверы, пакуль прачнецца Юзік. Чарнышэвіч. // Пастукаць. Я выйшаў на двор і пагрукаў у сцяну знойдзеным на двары паленам. М. Стральцоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
погрохота́ть сов., разг. пагруката́ць, пагру́каць; (о громе) пагрыме́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
постуча́ть сов. пасту́каць, (долго, неоднократно) папасту́каць, папасту́кваць, разг. пагру́каць, (долго, неоднократно) папагру́каць, папагру́кваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
посту́кать сов., разг. пасту́каць, (долго, неоднократно) папасту́каць, папасту́кваць; разг. пагру́каць, (долго, неоднократно) папагру́каць, папагру́кваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)