паглыта́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паглыта́ю паглыта́ем
2-я ас. паглыта́еш паглыта́еце
3-я ас. паглыта́е паглыта́юць
Прошлы час
м. паглыта́ў паглыта́лі
ж. паглыта́ла
н. паглыта́ла
Загадны лад
2-я ас. паглыта́й паглыта́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час паглыта́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паглыта́ць сов., в разн. знач. поглота́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паглыта́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

1. што і чаго. Глытаць некаторы час. [Тодар:] — О, няхай цяпер сам [Каржакевіч] паглытае пылу, пакаштуе, што за смак. Крапіва.

2. каго-што. Праглынуць усіх, многіх або ўсё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

поглота́ть сов. паглыта́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сглота́ть сов., прост. паглыта́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пераглыта́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Паглытаць усё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пакаўта́ць

‘паглытаць што-небудзь, чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пакаўта́ю пакаўта́ем
2-я ас. пакаўта́еш пакаўта́еце
3-я ас. пакаўта́е пакаўта́юць
Прошлы час
м. пакаўта́ў пакаўта́лі
ж. пакаўта́ла
н. пакаўта́ла
Загадны лад
2-я ас. пакаўта́й пакаўта́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час пакаўта́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)