Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паве́ў, -ве́ву, мн. -ве́вы, -ве́ваў, м.
1. Слабы парыў ветру; рух у паветры.
П. свежага ветру.
2.перан. Прыметы чаго-н., што надыходзіць, або той ці іншы напрамак у густах, настроях і жыцці грамадства (кніжн.).
Гуманістычныя павевы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
паве́ў, -ве́ву м.
1. (ветра) дунове́ние ср., ве́яние ср.;
2.перен. ве́яние ср.;
но́выя паве́вы — но́вые ве́яния
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паве́ў, ‑веву, м.
Лёгкі, слабы парыў ветру; рух у паветры. Лёгкі, ледзь прыкметы павеў свежага ветру крануў нашы твары.В. Вольскі.Паветра ішло насустрач слабымі цёплымі павевамі.Мележ.// Прыкметы чаго‑н. надыходзячага. Павевы рэвалюцыі. □ Незаўважна падплылі павевы восені.Чорны.//перан. Уздзеянне, уплыў чаго‑н. Павевы гісторыі. Гуманістычныя павевы. □ Здавалася, ужо само паветра было насыпана новымі павевамі свежай мыслі.Колас.//перан. Адчуванне чаго‑н. [Шчасце] было блізка,.. [Заранік] чуў павевы яго і — прыскорваў крок.Хадкевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паве́ўм. Wíndstoß m -es, -stöße; перан.Áusbruch m -s, -brüche;
паве́вы ра́дасці Fréudenausbruch m
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
павява́нне, ‑я, н.
Дзеяннепаводледзеясл. павяваць (у 1 знач.); павеў, лёгкі рух паветра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ПНЕЎМАРЭЛЕ́ (ад грэч. pneuma павеў, паветра, дыханне + рэле),
рэлейнае прыстасаванне, у якога адчувальным элементам з’яўляецца мембрана, сільфон, а пераўтваральнікам мех. перамяшчэння і змены ціску паветра — сапло-засланка.