паабжына́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ты; зак., што.

Абжаць усё, многае.

П. траву каля кустоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паабжына́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паабжына́ю паабжына́ем
2-я ас. паабжына́еш паабжына́еце
3-я ас. паабжына́е паабжына́юць
Прошлы час
м. паабжына́ў паабжына́лі
ж. паабжына́ла
н. паабжына́ла
Загадны лад
2-я ас. паабжына́й паабжына́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час паабжына́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паабжына́ць сов. (о многом) обжа́ть;

п. кусты́ — обжа́ть кусты́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паабжына́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Абжаць усё, многае. Паабжынаць усе палеткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабжына́ты обжа́тый; см. паабжына́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обжа́ть​II сов., разг. (сжать рожь и т. п. вокруг чего-л.) абжа́ць, мног. паабжына́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)