осно́ва в разн. знач. асно́ва, -вы ж.;
осно́ва сло́ва грам. асно́ва сло́ва;
положи́ть в осно́ву палажы́ць у асно́ву.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
основа
Том: 22, старонка: 400.
Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)
невытво́рны непроизво́дный;
~ная асно́ва сло́ва — непроизво́дная осно́ва сло́ва
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Асно́ва. Першапачаткова ’ніткі, што ідуць уздоўж тканіны’. Рус., укр., балг., макед. основа, серб.-харв. основ, польск. osnowa, чэш., славац., славен. osnova, ст.-рус. основа. Праслав. *o(b)snova (Трубачоў, Ремесл. терм., 113) утворана як бяссуфіксны назоўнік ад прэфіксальнага дзеяслова *o(b)sno‑vati (аснаваць), які ад снаваць (гл.). Гл. таксама Праабражэнскі, 1, 663; Фасмер, 3, 162; БМ 61, 1, 3; Булахоўскі, Тр. ИРЯ, 1, 173. Недакладна адносіць утварэнне слова да XIX–XX стст. (Гіст. лекс., 248).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
асно́ва ж.
1. в разн. знач. основа́ние ср.;
а. буды́нка — основа́ние зда́ния;
а. трохвуго́льніка — мат. основа́ние треуго́льника;
во́дныя ~вы — хим. во́дные основа́ния;
2. (базис) осно́ва;
эканамі́чная а. — экономи́ческая осно́ва;
3. грам. осно́ва;
а. сло́ва — осно́ва сло́ва;
4. текст. осно́ва; (наснованная пряжа) сно́вка;
5. (внутренняя опорная часть предмета) осно́ва, скеле́т м., сте́ржень м.;
6. только мн. осно́вы;
~вы хі́міі — осно́вы хи́мии;
7. только мн. (основание, принцип) нача́ла;
8. только мн. перен. усто́и;
сяме́йныя ~вы — семе́йные усто́и;
◊ пало́жаны ў ~ву — поло́женный в осно́ву;
палажы́ць у ~ву (у ~ву асно́ў) — положи́ть во главу́ угла́;
залажы́ць (закла́сці) ~вы — заложи́ть осно́вы
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
КАЎТУНЕ́НКА (Аляксандр Мікалаевіч) (8.2.1954, г. Іркуцк, Расія),
бел. вучоны-эканаміст. Д-р эканам. н. (1994). Скончыў Кіеўскі ін-т інжынераў грамадз. авіяцыі (1976). З 1979 у Дзяржплане БССР. У 1986—92 у вытв. аб’яднанні «Спектр», Бел. навук.-вытв. аб’яднанні выліч. тэхнікі. З 1994 прэзідэнт кансорцыума «Навука. Эканоміка. Права». Даследуе праблемы эканомікі і функцыянавання прадпрыемстваў ва ўмовах рынку, удасканалення арганізац.-эканам. механізма інавацыйнага працэсу на макра- і мікраўзроўнях.
Тв.:
Инновации — основа конверсии и путь выхода из кризиса. Мн., 1994.
т. 8, с. 186
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЕГАРЭ́НКАВА (Галіна Іванаўна) (13.5.1942, г. Ніжні Ноўгарад, Расія — 9.2.1989),
рускі і бел. крытык і літ.-знавец. Канд. філал. н. (1973). Скончыла Горкаўскі ун-т (1965). Працавала ў Мінскім пед. ін-це, Бел. тэатр.-маст. ін-це, з 1980 у Горкаўскім пед. ін-це. Даследавала рус. класічную л-ру (Ф.Дастаеўскі, Л.Талстой, М.Гогаль, А.Пушкін, М.Салтыкоў-Шчадрын і інш.), бел. прозу (творы А.Адамовіча, Г.Далідовіча, В.Казько, І.Пташнікава, І.Чыгрынава, І.Шамякіна і інш.).
Тв.:
Духовная жажда. Горький, 1983;
Земная основа. Горький, 1987;
Звено связующее. Мн., 1990.
т. 6, с. 369
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
подпо́чва
1. геол. падгле́ба, -бы ж.;
2. перен., книжн. падгле́ба, -бы ж.; (основа) асно́ва, -вы ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ДО́ГЕЛЬ (Аляксандр Станіслававіч) (27.1.1852, г. Паневяжыс, Літва — 19.11.1922),
расійскі гістолаг. Чл.-кар. Пецярбургскай АН (1894). Скончыў Казанскі ун-т (1879). З 1888 праф. Томскага, з 1895 — Пецярбургскага ун-таў. Навук. працы па гісталогіі нерв. сістэмы і органаў пачуццяў. Апісаў 10 тыпаў нерв. клетак у чуллівых нерв. вузлах, 3 тыпы нейронаў (клеткі Догеля) у вегетатыўных нерв. вузлах, вывучаў сінапсы ў аўтаномнай нерв. сістэме. Распрацаваў метад прыжыццёвай афарбоўкі нерв. элементаў. Заснаваў час. «Русский архив анатомии, гистологии и эмбриологии» (1915).
Тв.:
Концевые нервные аппараты в коже человека. СПб., 1903;
Кровь как основа жизни человека и животных. Пг., 1922;
Строение и жизнь клетки. М.;
Пг., 1922.
т. 6, с. 175
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
стры́жань, -жня м.
1. (дерева, моркови и т.п.) сердцеви́на ж.; сте́ржень;
2. тех. сте́ржень;
3. тех. серде́чник;
4. (течение) стре́жень;
5. перен. (основа) сте́ржень
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)