одуря́ть несов. ачмура́ць, дуры́ць, замаро́чваць, аду́рваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
атлумля́ць несов., разг. одурма́нивать, одуря́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
замаро́чваць несов., разг. моро́чить, одуря́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
аду́рваць несов. (доводить до одурения) одурма́нивать; одуря́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чмуры́ць несов.
1. одуря́ть, одурма́нивать;
2. разг. (вводить в заблуждение) моро́чить, дура́чить
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ачмура́ць несов., разг.
1. (помрачать сознание; действовать одуряюще) одуря́ть;
2. (сбивать с толку) моро́чить, одура́чивать, дура́чить
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
одуря́ющий
1. прич. які́ (што) ачмура́е, які́ (што) ду́рыць, які (што) замаро́чвае, які́ (што) аду́рвае; см. одуря́ть;
2. прил. адура́ючы; (пьянящий) п’яню́чы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Дурма́н ’дурман’ (БРС), ’расліна дурнап’ян’ (Бяльк.). Рус. дурма́н, укр. дурма́н ’тс’. Паводле Фасмера (1, 555), звязана з дур‑ (што ў словах рус. дурно́й, одуря́ть). Таксама Махэк₂ (135) мяркуе, што запазычанае з рус. мовы чэш. durman звязана з durný, таму што расліна вельмі ядавітая. Іншая версія (падрабязна аб гэтым Шанскі, 1, Д, Е, Ж, 212–213, з аглядам літ-ры) выводзіць слова з цюрк. моў, а сувязь са слав. dur‑, durьnъ і г. д. лічыць народнай этымалогіяй.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
дуры́ць несов.
1. (опьянять) одуря́ть, дурма́нить;
пах кве́так ду́рыць галаву́ — за́пах цвето́в дурма́нит го́лову;
2. разг. моро́чить; дура́чить;
не дуры́ галавы́ — не моро́чь го́лову;
3. (делать глупости) дури́ть, глупи́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)