обоня́ние ср. нюх, род. ню́ху м.;

о́рганы обоня́ния о́рганы ню́ху;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обоняние

Том: 21, старонка: 232.

img/21/21-232_1274_Обоняние.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

нюх (род. ню́ху) м.

1. обоня́ние ср.; (о животных — ещё) нюх; чутьё ср.;

у саба́кі до́бры н. — у соба́ки хоро́ший нюх (хоро́шее чутьё);

2. перен., разг. чутьё ср., нюх;

ні за н. таба́кі — ни за поню́шку табаку́;

на (адзі́н) н. — на (одну́) поню́шку;

саба́чы н. — соба́чий нюх

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)