1. (очертание) абры́с, -су
2. (образ) аблі́чча, -чча
приня́ть
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
1. (очертание) абры́с, -су
2. (образ) аблі́чча, -чча
приня́ть
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абры́с, -су
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Во́блік ’выгляд, аблічча’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
КАРО́ЛЬ (Уладзімір Адамавіч) (14.12.1912,
Тв.:
Архитектурный
Минск: Послевоенный опыт реконструкции и развития.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
аблі́чча
1.
2. лицо́, черты́ лица́;
◊ паказа́ць сваё (сапра́ўднае) а. — показа́ть своё (настоя́щее) лицо́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
САРМ’Е́НТА ((Sarmiento) Дамінга Фаўсціна) (14.2.1811,
аргенцінскі
Тв.:
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ликI
лик со́лнца аблі́чча (вы́гляд) со́нца;
лик земли́ вы́гляд (аблі́чча) зямлі́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́гляд, -ду
◊ для ~ду — для ви́да;
на в., з ~ду — на вид, с ви́ду;
не пада́ць (не паказа́ць) ~ду — не пода́ть (не показа́ть) ви́ду;
пад ~дам — (чаго) под ви́дом (чего);
рабі́ць в. — де́лать вид;
у ~дзе — (чаго) в ви́де (чего)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
твар (
1. лицо́
2.
◊ ве́даць (знаць) у т. — знать в лицо́;
змяні́цца з тва́ру — измени́ться в лице́;
на тва́ры напі́сана — на лице́ напи́сано;
пе́рад тва́рам — (каго, чаго) пе́ред лицо́м (кого, чего);
т. у т. — лицо́м к лицу́;
сце́рці з тва́ру зямлі́ — стере́ть с лица́ земли́;
з тва́ру — с лица́;
(не) да тва́ру — (не) к лицу́;
не ўда́рыць тва́рам у гразь — не уда́рить лицо́м в грязь;
плю́нуць у т. — плю́нуть в лицо́;
ні крыві́нкі ў тва́ры — ни крови́нки в лице́;
ні з ста́ну ні з тва́ру — ни ко́жи ни ро́жи;
мяня́цца з тва́ру — меня́ться в лице́;
пе́рад тва́рам — пе́ред лицо́м;
т. вы́цягнуўся — лицо́ вы́тянулось;
кроў кі́нулася ў т. — кровь бро́силась (уда́рила) в лицо́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
о́бразI
1. во́браз, -за
худо́жественный о́браз маста́цкі во́браз;
о́бразы бу́дущего во́бразы бу́дучага;
2. (
3. (порядок, способ) хара́ктар, -ру
о́браз жи́зни спо́саб жыцця́;
о́браз правле́ния спо́саб (лад) праўле́ння;
о́браз мы́слей склад ду́мак;
обстоя́тельство о́браза де́йствия
◊
каки́м о́бразом? які́м чы́нам?;
нико́им о́бразом нія́кім чы́нам;
таки́м о́бразом такі́м чы́нам;
гла́вным о́бразом гало́ўным чы́нам;
надлежа́щим, до́лжным о́бразом нале́жным чы́нам;
бессо́вестным о́бразом бессаро́мна;
вы́годным о́бразом вы́гадна;
наилу́чшим о́бразом як найле́пш;
не́которым о́бразом не́йкім чы́нам; (в известной степени) у пэ́ўнай ступе́ні; (как-то) не́як;
ра́вным о́бразом такса́ма;
сле́дующим о́бразом такі́м чы́нам;
ры́царь печа́льного о́браза ры́цар журбо́тнага во́браза.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)