ні́келеваа́дміевы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ні́келеваа́дміевы ні́келеваа́дміевая ні́келеваа́дміевае ні́келеваа́дміевыя
Р. ні́келеваа́дміевага ні́келеваа́дміевай
ні́келеваа́дміевае
ні́келеваа́дміевага ні́келеваа́дміевых
Д. ні́келеваа́дміеваму ні́келеваа́дміевай ні́келеваа́дміеваму ні́келеваа́дміевым
В. ні́келеваа́дміевы (неадуш.)
ні́келеваа́дміевага (адуш.)
ні́келеваа́дміевую ні́келеваа́дміевае ні́келеваа́дміевыя (неадуш.)
ні́келеваа́дміевых (адуш.)
Т. ні́келеваа́дміевым ні́келеваа́дміевай
ні́келеваа́дміеваю
ні́келеваа́дміевым ні́келеваа́дміевымі
М. ні́келеваа́дміевым ні́келеваа́дміевай ні́келеваа́дміевым ні́келеваа́дміевых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ні́келева-сурмя́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ні́келева-сурмя́ны ні́келева-сурмя́ная ні́келева-сурмя́нае ні́келева-сурмя́ныя
Р. ні́келева-сурмя́нага ні́келева-сурмя́най
ні́келева-сурмя́нае
ні́келева-сурмя́нага ні́келева-сурмя́ных
Д. ні́келева-сурмя́наму ні́келева-сурмя́най ні́келева-сурмя́наму ні́келева-сурмя́ным
В. ні́келева-сурмя́ны (неадуш.)
ні́келева-сурмя́нага (адуш.)
ні́келева-сурмя́ную ні́келева-сурмя́нае ні́келева-сурмя́ныя (неадуш.)
ні́келева-сурмя́ных (адуш.)
Т. ні́келева-сурмя́ным ні́келева-сурмя́най
ні́келева-сурмя́наю
ні́келева-сурмя́ным ні́келева-сурмя́нымі
М. ні́келева-сурмя́ным ні́келева-сурмя́най ні́келева-сурмя́ным ні́келева-сурмя́ных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нітыно́л

[ад ні(кель) + ты(та)н]

гарачаўстойлівы нікелева-тытанавы сплаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

НІКЕЛІ́Н,

мінерал класа арсенідаў, арсенід нікелю, NiAs. Мае 43,92% нікелю і 56,08% мыш’яку. Крышталізуецца ў гексаганальнай сінганіі. Утварае пераважна суцэльныя масы, украпіны, зрэдку ныркападобныя і дэндрытавыя агрэгаты, гексаганальныя таблітчастыя крышталі. Колер медна-чырвоны. Бляск металічны. Цв. 5,5—6. Шчыльн. 7,6—7,8 г/см³. Добры праваднік электрычнасці. Трапляецца ў рудах магматычных і гідратэрмальных медна-нікелева-сярэбраных і урана-вісмутавых радовішчаў. Пры вял. скопішчах выкарыстоўваецца як нікелевая руда.

т. 11, с. 340

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МАНІТО́БА (Manitoba),

правінцыя ў цэнтры Канады, на Пд мяжуе з ЗША. Пл. 650,1 тыс. км². Нас. 1,2 млн. чал. (1994). Адм. цэнтр — г. Вініпег. Гар. насельніцтва каля 70%. Найб. гарады: Брандан, Томпсан, Лін-Лейк, Гранд-Рапідс. На ПнУ размешчана плоская забалочаная нізіна, у цэнтры і на Пн — Лаўрэнційскае ўзв., на Пд — Манітобская нізіна. Клімат кантынентальны. Сярэдняя т-ра студз. -20 °C, ліп. 18 °C, ападкаў да 650 мм за год. Густая рачная сетка. Найб. рэкі: Нельсан, Чэрчыл, Хейс. Шмат азёр, у т. л. Вініпег, Манітоба, Вініпегосіс. На Пн тундравая расліннасць, якая змяняецца хваёвымі і стэпавымі ландшафтамі. Прам-сць: перапрацоўка с.-г. прадукцыі, у т. л. мясакансервавая, мукамольная, малочная, маслабойная; здабыча і абагачэнне нікелева-медных руд, дрэваапрацоўка. Развіты нафтахім., хім., маш.-буд., металаапрацоўка, паліграф., швейная прам-сць. Сельская гаспадарка спецыялізуецца на вырошчванні збожжавых (пшаніца, авёс, ячмень, жыта), тэхн. культур (лён, рапс, сланечнік). Мяса-малочная жывёлагадоўля. Птушкагадоўля. Транспарт чыг., аўтамаб., марскі. Порт Чэрчыл (вываз збожжа). Турызм.

т. 10, с. 82

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)