нулявы́
прыметнік, адносны
адз.
мн.
м.
ж.
н.
-
Н.
нулявы́
нулява́ я
нуляво́ е
нулявы́ я
Р.
нуляво́ га
нуляво́ й нуляво́ е
нуляво́ га
нулявы́ х
Д.
нуляво́ му
нуляво́ й
нуляво́ му
нулявы́ м
В.
нулявы́ (неадуш. ) нуляво́ га (адуш. )
нуляву́ ю
нуляво́ е
нулявы́ я (неадуш. ) нулявы́ х (адуш. )
Т.
нулявы́ м
нуляво́ й нуляво́ ю
нулявы́ м
нулявы́ мі
М.
нулявы́ м
нуляво́ й
нулявы́ м
нулявы́ х
Крыніцы:
krapivabr2012 ,
piskunou2012 ,
prym2009 ,
sbm2012 ,
tsblm1996 ,
tsbm1984 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нулявы́ нолево́ й, нулево́ й;
н. цыкл — нолево́ й (нулево́ й) цикл
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нулявы́ , ‑ая, ‑ое.
Які раўняецца нулю (у 1, 2 знач.). Нулявая ступень. Нулявая тэмпература. Нулявы канчатак слова.
•••
Нулявая стрыжка гл. стрыжка.
Нулявы ўзровень гл. узровень.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нулявы́ Null-;
нулявы́ цыкл буд. Nú llzyklus m -, Vó rbereitungs- und Á usschachtarbeiten pl ;
нуляво́ е рашэ́ нне Nú lllösung f -
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
нуль , -я́ , мн. -і́ , -ёў, м.
1. Лічбавы знак «0», які абазначае адсутнасць велічыні (дабаўлены справа ад лічбы ўдзесяцярае яе).
2. Умоўная велічыня, адносна якой вызначаецца тэмпература чаго-н.
Дзесяць градусаў ніжэй за нуль.
3. перан. Пра нязначнага, нікчэмнага чалавека (разм. ).
У навуцы гэты чалавек н.
○
Абсалютны нуль — самая нізкая магчымая тэмпература (-273,16 -273,15 °С).
◊
Звесці да нуля — пазбавіць усякага сэнсу, значэння.
Нуль увагі на каго-што (разм. ) — ніякай увагі.
Пачаць з нуля (разм. ) — без папярэдняй падрыхтоўкі.
Стрыгчы пад нуль (разм. ) — стрыгчы нагала.
|| прым. нулявы́ , -а́ я, -о́ е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Нулявы провад 7/541; 10/296
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
НУЛЯВЫ́ ГУК ,
асаблівага роду ваганні , якія могуць распаўсюджвацца ў квантавых фермі-вадкасцях (напр. , у вадкім геліі-3) пры т-рах, блізкіх да абсалютнага нуля. Абумоўлены адхіленнем ад раўнаважнага значэння функцыі размеркавання элементарных узбурэнняў (квазічасціц ), якія існуюць у фермі-вадкасці. Скорасць распаўсюджвання Н.г. адрозніваецца ад скорасці звычайнага гуку. Прадказаны Л.Д.Ландау (1957), эксперыментальна выяўлены амер. фізікамі (1966). Н.г. можа існаваць таксама ў металах, электроны якіх утвараюць зараджаную фермі-вадкасць.
т. 11, с. 387
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)