неўро́лаг, -а, мн. -і, -аў, м.

Спецыяліст па неўралогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

неўро́лаг

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. неўро́лаг неўро́лагі
Р. неўро́лага неўро́лагаў
Д. неўро́лагу неўро́лагам
В. неўро́лага неўро́лагаў
Т. неўро́лагам неўро́лагамі
М. неўро́лагу неўро́лагах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

неўро́лаг м., мед. невро́лог

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

неўро́лаг, ‑а, М ‑у, м.

Спецыяліст у галіне неўралогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неўро́лаг

(ад неўра- + -лаг)

спецыяліст у галіне неўралогіі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

невро́лог мед. неўро́лаг, -га м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

neurologist [njʊəˈrɒlədʒɪst] n. неўро́лаг, неўрапато́лаг

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

neurolog

м. неўролаг

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ПРУ́ЗІНЕР ((Prusiner) Стэнлі Бен) (н. 28.5.1942),

амерыканскі неўролаг, біяхімік і вірусолаг. Праф. Каліфарнійскага ун-та. Адкрыў прыёны — інфекц. агенты бялковай прыроды, якія выклікаюць пашкоджанні галаўнога мозга (энцэфалапатыі) чалавека і жывёл, у т. л. скрэйпі (сверб) авечак і губчатую энцэфалапатыю («шаленства») буйн. раг. жывёлы. Вызначыў амінакіслотную паслядоўнасць прыёнавага бялку і ідэнтыфікаваў яго ген. Нобелеўская прэмія 1997.

А.​Ю.​Маніна.

т. 13, с. 51

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

псіханеўро́лаг

(ад псіха- + неўролаг)

спецыяліст у галіне псіханеўралогіі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)