неўладкава́ны, -ая, -ае.

1. Не прыведзены да ладу; неўпарадкаваны.

Н. архіў.

2. Не забяспечаны чым-н. неабходным.

Н. быт.

|| наз. неўладкава́насць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

неўладкава́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. неўладкава́ны неўладкава́ная неўладкава́нае неўладкава́ныя
Р. неўладкава́нага неўладкава́най
неўладкава́нае
неўладкава́нага неўладкава́ных
Д. неўладкава́наму неўладкава́най неўладкава́наму неўладкава́ным
В. неўладкава́ны (неадуш.)
неўладкава́нага (адуш.)
неўладкава́ную неўладкава́нае неўладкава́ныя (неадуш.)
неўладкава́ных (адуш.)
Т. неўладкава́ным неўладкава́най
неўладкава́наю
неўладкава́ным неўладкава́нымі
М. неўладкава́ным неўладкава́най неўладкава́ным неўладкава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

неўладкава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. неўладкава́ны неўладкава́ная неўладкава́нае неўладкава́ныя
Р. неўладкава́нага неўладкава́най
неўладкава́нае
неўладкава́нага неўладкава́ных
Д. неўладкава́наму неўладкава́най неўладкава́наму неўладкава́ным
В. неўладкава́ны (неадуш.)
неўладкава́нага (адуш.)
неўладкава́ную неўладкава́нае неўладкава́ныя (неадуш.)
неўладкава́ных (адуш.)
Т. неўладкава́ным неўладкава́най
неўладкава́наю
неўладкава́ным неўладкава́нымі
М. неўладкава́ным неўладкава́най неўладкава́ным неўладкава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

неўладкава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. неўладкава́ны неўладкава́ная неўладкава́нае неўладкава́ныя
Р. неўладкава́нага неўладкава́най
неўладкава́нае
неўладкава́нага неўладкава́ных
Д. неўладкава́наму неўладкава́най неўладкава́наму неўладкава́ным
В. неўладкава́ны (неадуш.)
неўладкава́нага (адуш.)
неўладкава́ную неўладкава́нае неўладкава́ныя (неадуш.)
неўладкава́ных (адуш.)
Т. неўладкава́ным неўладкава́най
неўладкава́наю
неўладкава́ным неўладкава́нымі
М. неўладкава́ным неўладкава́най неўладкава́ным неўладкава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

неўладкава́ны

1. неупоря́доченный;

2. неустро́енный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

неўладкава́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Не прыведзены да ладу; неўпарадкаваны. Неўладкаваная гаспадарка. Неўладкаваныя справы.

2. Не забяспечаны ўсім неабходным. Жыве.. [Дзямковіч] у чужой хаце, у маленькім пакойчыку, жыццё неўладкаванае, як у халасцяка. Палтаран. Вучылішча было маладое, працавала толькі другі год, і майстэрні пакуль былі неўладкаваны. Даніленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неўладкава́ны

1. (неўпарадкаваны) sstemlos, nordentlich;

2. (не забяспечаны ўсім неабходным) nicht ingerichtet; ngeordnet; ngeregelt;

неўладкава́ныя спра́вы ngeordnete ngelegenheiten; ngeregelte Geschäfte

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

unsettled [ʌnˈsetld] adj.

1. нявы́рашаны, неўладкава́ны;

an unsettled bill неапла́чаны раху́нак

2. няўсто́йлівы, зме́нлівы (пра надвор’е)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

неустро́енный

1. (неулаженный) неўладкава́ны, няўла́джаны; (неупорядоченный) неўпара́дкаваны;

2. (не наладивший жизнь) няўла́джаны; няўда́члівы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

АРЛЕ́НЕЎ (сапр. Арлоў) Павел Мікалаевіч

(6.3.1869, Масква — 31.8.1932),

рускі акцёр. Нар. арт. Рэспублікі (1926). Сцэн. дзейнасць пачаў у 1886. Выступаў як акцёр-гастралёр у розных гарадах Расіі, Беларусі і інш. У творчасці дамінаваў герой, душэўна неўладкаваны, сумленны, які імкнецца, але не можа спалучыць свае ідэалы з рэальнымі ўмовамі быцця. Лепшыя ролі: цар Фёдар Іаанавіч (аднайм. п’еса А.​К.​Талстога), Раскольнікаў і Дзмітрый Карамазаў («Злачынства і кара», «Браты Карамазавы» паводле Ф.​Дастаеўскага), Освальд («Здані» Г.​Ібсена).

т. 1, с. 483

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)