нецвяро́зы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нецвяро́зы нецвяро́зая нецвяро́зае нецвяро́зыя
Р. нецвяро́зага нецвяро́зай
нецвяро́зае		 нецвяро́зага нецвяро́зых
Д. нецвяро́заму нецвяро́зай нецвяро́заму нецвяро́зым
В. нецвяро́зы (неадуш.)
нецвяро́зага (адуш.)		 нецвяро́зую нецвяро́зае нецвяро́зыя (неадуш.)
нецвяро́зых (адуш.)
Т. нецвяро́зым нецвяро́зай
нецвяро́заю		 нецвяро́зым нецвяро́зымі
М. нецвяро́зым нецвяро́зай нецвяро́зым нецвяро́зых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нецвяро́зы прям., перен. нетре́звый;

у ~зым ста́не — в нетре́звом состоя́нии;

н. по́гляд на рэ́чы — нетре́звый взгляд на ве́щи

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нецвяро́зы, ‑ая, ‑ае.

1. Які знаходзіцца ў стане ап’янення; п’яны. [Маці:] — Аднаго разу позна, папацёмку ўжо, варочаўся.. [кравец] дахаты. А, відаць, нецвярозы быў. Ну і завяла яго сцежка ўбок. Якімовіч. // Характэрны для п’янага чалавека. Адным з грубейшых парушэнняў правы вулічнага руху з’яўляецца кіраванне аўтамабілем у нецвярозым стане. «Звязда».

2. перан. Пазбаўлены разумнага падыходу да каго‑, чаго‑н. Нецвярозыя адносіны да падзей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нецвяро́зы betrúnken; ángeheitert, ángetrunken;

у нецвяро́зым вы́глядзе im ángetrunkenen Zústand

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

хме́льны, -ая, -ае.

1. Які знаходзіцца ў стане ап’янення; нецвярозы.

2. Які выклікае ап’яненне.

Х. напой.

Выпіць хмельнага віна.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паўп’я́ны, ‑ая, ‑ае.

Трохі п’яны, нецвярозы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

opity

п’яны; нецвярозы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

нетре́звый нецвяро́зы;

в нетре́звом ви́де у нецвяро́зым ста́не;

нетре́звый взгляд на ве́щи нецвяро́зы по́гляд на рэ́чы;

нетре́звое отноше́ние к чему́-л. нецвяро́зыя адно́сіны да чаго́-не́будзь.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

п’я́ны, -ая, -ае.

1. Які знаходзіцца ў стане ап’янення, нецвярозы.

П’янаму (наз.) мора па калена (прыказка). Што ў цвярозага на розуме, тое ў п’янага (наз.) на языку (прыказка). П. ад радасці (перан.).

2. Уласцівы захмялелым людзям.

П. голас.

3. Які прыводзіць да стану ап’янення (разм.).

П. напітак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

хме́льны

1. (захмялелы, нецвярозы) beráuscht, betrúnken;

2. (які выклікае ап’яненне) beráuschend, betäubend

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)