нелюбо́ў, -бві іо́ві, ж.

Непрыязнасць, непрыхільнасць.

Даўняя н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нелюбо́ў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. нелюбо́ў
Р. нелюбві́
нелюбо́ві
Д. нелюбві́
нелюбо́ві
В. нелюбо́ў
Т. нелюбо́ўю
М. нелюбві́
нелюбо́ві

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нелюбо́ў, -бві́ ж. нелюбо́вь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нелюбо́ў, ‑бві, ж.

Непрыязнасць, непрыхільнасць. Дагэтуль [Раю] больш хвалявала нелюбоў вучняў да Віктара Паўлавіча, чым яго прыдзіркі да Аляксея. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нелюбо́ў ж. bneigung f -; Wderwille(n) m -(n)s; bscheu m -(e)s, рэдка f - (агіда)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

МІЗАНТРО́ПІЯ (грэч. misanthrōpia ад miseō ненавіджу + anthrōpos чалавек),

нелюбоў да людзей, адчужэнне ад іх, чалавеканенавісніцтва.

т. 10, с. 348

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

нелюбо́вь (неприязнь) нелюбо́ў, -бві ж.; нялю́басць, -ці ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

dislike1 [dɪsˈlaɪk] n. нелюбо́ў, нялю́басць; варо́жасць;

I took a dislike to him. Я неўзлюбіў яго.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

repugnance

[rɪˈpʌgnəns]

n.

мо́цная нелюбо́ў, няпры́язьнь; бры́дасьць, агі́да f. (да каго́-чаго́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

odium

[ˈoʊdiəm]

n.

1) няна́вісьць, нелюбо́ў f.

2) папро́к -у m.; упі́ка f.; га́ньба, пля́ма f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)