недапі́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. недапі́ты недапі́тая недапі́тае недапі́тыя
Р. недапі́тага недапі́тай
недапі́тае		 недапі́тага недапі́тых
Д. недапі́таму недапі́тай недапі́таму недапі́тым
В. недапі́ты (неадуш.)
недапі́тага (адуш.)		 недапі́тую недапі́тае недапі́тыя (неадуш.)
недапі́тых (адуш.)
Т. недапі́тым недапі́тай
недапі́таю		 недапі́тым недапі́тымі
М. недапі́тым недапі́тай недапі́тым недапі́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

недапі́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. недапі́ты недапі́тая недапі́тае недапі́тыя
Р. недапі́тага недапі́тай
недапі́тае		 недапі́тага недапі́тых
Д. недапі́таму недапі́тай недапі́таму недапі́тым
В. недапі́ты (неадуш.)
недапі́тага (адуш.)		 недапі́тую недапі́тае недапі́тыя (неадуш.)
недапі́тых (адуш.)
Т. недапі́тым недапі́тай
недапі́таю		 недапі́тым недапі́тымі
М. недапі́тым недапі́тай недапі́тым недапі́тых

Кароткая форма: недапі́та.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

недапі́ты недо́пи́тый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

недапі́ты, ‑ая, ‑ае.

Выпіты не поўнасцю, не да канца. У шклянцы на стале асталася недапітая гарбата. Гартны. Іван Трафімавіч закаркаваў недапітую бутэльку. — Схавай, Андрэеўна, — сказаў ён Марылі. — Хай яшчэ на другі раз застанецца. Дайліда.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недапі́ты halb [nicht ganz] áusgetrunken

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

недопи́тый недапі́ты

недопи́тый чай недапі́тая гарба́та;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

КА́РПАЎ (Уладзімір Барысавіч) (13.2.1912, г. Хвалынск Саратаўскай вобл., Расія — 6.8.1977),

бел. пісьменнік. Скончыў Мінскі пед. ін-т (1941). Настаўнічаў, працаваў у газ. «Звязда», «Советская Белоруссия», «Літаратура і мастацтва», у час. «Полымя». Літ. дзейнасць пачаў у 1944 як крытык. Аўтар зб-каў літ.-крытычных артыкулаў «Па шляху сталасці» (1952), «Крылаты ўзлёт» (1966). З 1949 выступаў як празаік. Творы прысвечаны барацьбе бел. партызан і падпольшчыкаў Мінска супраць ням.-фаш. захопнікаў, жыццю рабочых і інтэлігенцыі: аповесць «Без нейтральнай паласы» (1949), раманы «За годам год» (1955—56), «Вясеннія ліўні» (1959—60), «Нямігі крывавыя берагі» (1962), «Сотая маладосць» (1969). Аўтар кн. ўспамінаў і апавяданняў «Прызнанне ў нянавісці і любві» (1976). Даследаваў творчасць К.​Чорнага, М.​Лынькова, К.​Крапівы.

Тв.:

Зб. тв. Т. 1—5. Мн., 1983—85.

Літ.:

Успаміны пра Уладзіміра Карпава. Мн., 1991;

Грамовіч І. Адчуваў пульс жыцця // Грамовіч І. У сховах памяці і сэрца. Мн., 1983;

Грахоўскі С. Недапіты бярозавік // Грахоўскі С. Так і было. Мн., 1986;

Дзюбайла П. У вялікай дарозе. Мн., 1981.

У.Б.Карпаў.

т. 8, с. 93

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)