недаве́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. недаве́р
Р. недаве́ру
Д. недаве́ру
В. недаве́р
Т. недаве́рам
М. недаве́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

недаве́р, -у, м.

Сумненне ў правільнасці, праўдзівасці чаго-н., падазронасць, адсутнасць даверу.

Адносіцца з недаверам.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

недаве́р, -ру м., см. недаве́р’е

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

недаве́р, ‑у, м.

Тое, што і недавер’е. [Маёру] хацелася верыць гэтаму чалавеку, і ў той жа час нешта прымушала адносіцца да Далінкі з недаверам. Асіпенка. Слухалі яго кіраўнікі вобласці ўважліва, але часам Мікола чытаў на іх твары затоены недавер. Новікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недаве́р м. Mísstrauen n -s; Árgwohn m -(e)s (падазронасць);

во́тум недаве́ру паліт. Mísstrauensvotum [-vo-] n -s, -ten;

мець недаве́р да каго-н. gégen j-n Mísstrauen hégen, j-m misstráuen vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

недаве́р’е, -я, н.

Тое, што і недавер.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

хі́ба⁴, выкл.

Ужыв. з пытальнай інтанацыяй і выражае сумненне, недавер. —

Я вас ведаю. — Х.!

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

mistrust​1 [ˌmɪsˈtrʌst] n. (of) недаве́р, недаве́р’е

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ahem [m, hm, əˈhem] interj. (перадае сумненне, недавер, збянтэжанасць) хм!

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Mísstrauen n -s недаве́р, недаве́рлівасць;

gégen j-n ~ háben [hégen] мець [адчува́ць] недаве́р да каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)