Verbum

анлайнавы слоўнік

невядо́мы, -ая, -ае.

1. Такі, якога не ведаюць, аб якім няма звестак; незнаёмы.

Н. востраў.

2. Які не карыстаецца вялікай папулярнасцю; малавядомы.

Н. аўтар.

3. Нязведаны, не перажыты раней.

Невядомае пачуццё.

4. у знач. наз. невядо́мы, -ага, м.; невядо́мая, -ай, ж. Незнаёмы, незнаёмая.

Прыходзіў н.

5. у знач. наз. невядо́мае, -ага, н. Аб чым-н. нязведаным.

Крок у невядомае.

6. у знач. наз. невядо́мае, -ага, н. У матэматыцы: велічыня, якую трэба знайсці.

Ураўненне з двума невядомымі.

|| наз. невядо́масць, -і, ж. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

матну́цца, -ну́ся, -не́шся, -не́цца; -нёмся, -няце́ся, -ну́цца; -ні́ся; зак.

Хутка кінуцца, пабегчы куды-н.

Невядомая постаць матнулася цераз дарогу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

невядо́мы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	невядо́мы	невядо́мая	невядо́мае	невядо́мыя
Р.	невядо́мага	невядо́май невядо́мае	невядо́мага	невядо́мых
Д.	невядо́маму	невядо́май	невядо́маму	невядо́мым
В.	невядо́мы (неадуш.) невядо́мага (адуш.)	невядо́мую	невядо́мае	невядо́мыя (неадуш.) невядо́мых (адуш.)
Т.	невядо́мым	невядо́май невядо́маю	невядо́мым	невядо́мымі
М.	невядо́мым	невядо́май	невядо́мым	невядо́мых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

terra incognita [ˌterəɪnˈkɒgnɪtə] n. лацін. невядо́мая галіна́ (ведаў)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ЛІНЕ́ЙНЫЯ ДЫФЕРЭНЦЫЯ́ЛЬНЫЯ ЎРАЎНЕ́ННІ,

дыферэнцыяльныя ўраўненні, у якіх невядомая функцыя і яе вытворныя ўваходзяць у першай ступені — лінейна.

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

terra firma [ˌterəˈfɜ:mə] n. лацін. су́ша, кантыне́нт;

terra firma incognita невядо́мая краі́на

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

зэт, ‑а, М зэце, м.

1. Назва апошняй літары (z) лацінскага алфавіта.

2. У матэматыцы — невядомая велічыня, якая абазначаецца гэтай літарай (разам з літарамі x, y).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

y ['ypsilɔn] n -, - матэм. друга́я невядо́мая велічыня́, і́грэк

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

і́грэк, ‑а, м.

1. Назва перадапошняй літары (y) лацінскага алфавіта.

2. Невядомая велічыня, якая абазначаецца гэтай літарай (побач з літарамі x, z). // Умоўнае абазначэнне невядомай або знарок не названай асобы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Y, y [waɪ] n.

1. 25-я літара англійскага алфавіта

2. math. і́грэк, невядо́мая велічыня́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)