Неазначальная форма дзеяслова, гл. Інфінітыў

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

НЕАЗНАЧА́ЛЬНАЯ ФО́РМА ДЗЕЯСЛО́ВА,

гл. Інфінітыў.

т. 11, с. 253

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

інфініты́ў, -ты́ва, м.

У граматыцы: неазначальная форма дзеяслова.

|| прым. інфініты́ўны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

інфініты́ў, ‑тыва, м.

Неазначальная форма дзеяслова.

[Лац. infinitivus.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

N, n​2 [en] math. неазнача́льная велічыня́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

infinitive [ɪnˈfɪnətɪv]n. ling. інфініты́ў, неазнача́льная фо́рма дзеясло́ва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

неазнача́льны, ‑ая, ‑ае.

У выразах: неазначальная форма дзеяслова гл. форма; неазначальныя займеннікі гл. займеннік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неазнача́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. неазнача́льны неазнача́льная неазнача́льнае неазнача́льныя
Р. неазнача́льнага неазнача́льнай
неазнача́льнае		 неазнача́льнага неазнача́льных
Д. неазнача́льнаму неазнача́льнай неазнача́льнаму неазнача́льным
В. неазнача́льны (неадуш.)
неазнача́льнага (адуш.)		 неазнача́льную неазнача́льнае неазнача́льныя (неадуш.)
неазнача́льных (адуш.)
Т. неазнача́льным неазнача́льнай
неазнача́льнаю		 неазнача́льным неазнача́льнымі
М. неазнача́льным неазнача́льнай неазнача́льным неазнача́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

неазнача́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. неазнача́льны неазнача́льная неазнача́льнае неазнача́льныя
Р. неазнача́льнага неазнача́льнай
неазнача́льнае		 неазнача́льнага неазнача́льных
Д. неазнача́льнаму неазнача́льнай неазнача́льнаму неазнача́льным
В. неазнача́льны (неадуш.)
неазнача́льнага (адуш.)		 неазнача́льную неазнача́льнае неазнача́льныя (неадуш.)
неазнача́льных (адуш.)
Т. неазнача́льным неазнача́льнай
неазнача́льнаю		 неазнача́льным неазнача́льнымі
М. неазнача́льным неазнача́льнай неазнача́льным неазнача́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

інфініты́ў

(лац. infinitivus)

лінгв. неазначальная форма дзеяслова.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)