нашы́ўка, -і, ДМ -шы́ўцы, мн. -і, -шы́вак, ж.

1. гл. нашыць.

2. Кавалак тканіны, скуры і пад., нашытыя на што-н.

Сумка з нашыўкай.

3. Знак адрознення вайсковых званняў.

Афіцэрскія нашыўкі.

|| прым. нашы́вачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нашы́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. нашы́ўка нашы́ўкі
Р. нашы́ўкі нашы́вак
Д. нашы́ўцы нашы́ўкам
В. нашы́ўку нашы́ўкі
Т. нашы́ўкай
нашы́ўкаю		 нашы́ўкамі
М. нашы́ўцы нашы́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нашы́ўка ж., в разн. знач. наши́вка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нашы́ўка, ‑і, ДМ ‑шыўцы; Р мн. ‑шырак; ж.

1. Кавалак тканіны, скуры і пад., нашытыя на што‑н. Шапка з чырвонай нашыўкай.

2. Знак адрознення вайсковых званняў. [Лявон] падбег да акна з двара і ўбачыў з другога боку стала паляка з афіцэрскімі нашыўкамі на зялёным салдацкім сурдуце. Чорны. // Ганаровы знак за раненне на фронце і звыштэрміновую службу ў арміі. [Васіль:] — Дзесяць медалёў мае [Іван Мікітавіч] ды яшчэ цэлую нашыўку за раны. Чыгрынаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нашы́ўка ж. вайск. Lítze f -, -n; Trésse f -, -n (галун); Ärmelstreifen m -s, - (нарукаўная – на флоце)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

нашы́ць, -шы́ю, -шы́еш, -шы́е; -шы́ты; зак.

1. што. Прышыць на што-н.

Н. кішэню.

2. чаго. Пашыць у якой-н. колькасці.

Н. сукенак.

|| незак. нашыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. нашы́ўка, -і, ДМ -шы́ўцы, мн. -і, -шы́вак, ж. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

галу́н

‘нашыўка з гэтай тасьмы’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. галу́н галуны́
Р. галуна́ галуно́ў
Д. галуну́ галуна́м
В. галу́н галуны́
Т. галуно́м галуна́мі
М. галуне́ галуна́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спаро́цца сов. споро́ться;

нашы́ўка ~ро́лася — наши́вка споро́лась

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шаўро́н, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

Нашыўка з галуну ў выглядзе вугла на рукаве форменнага адзення.

Яфрэйтарскі ш.

Залатыя шаўроны.

|| прым. шаўро́нны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

спаро́цца, спорацца; зак.

Адпароцца, аддзяліцца (пра што‑н. прышытае). Нашыўка спаролася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)