нацко́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. нацко́ўваю нацко́ўваем
2-я ас. нацко́ўваеш нацко́ўваеце
3-я ас. нацко́ўвае нацко́ўваюць
Прошлы час
м. нацко́ўваў нацко́ўвалі
ж. нацко́ўвала
н. нацко́ўвала
Загадны лад
2-я ас. нацко́ўвай нацко́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час нацко́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нацко́ўваць несов., прям., перен. натра́вливать, нау́ськивать, напуска́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нацко́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да нацкаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нацкава́ць, -кую́, -куе́ш, -куе́; -куём, -куяце́, -кую́ць; -ку́й; -кава́ны; зак., каго на каго-што, з дадан. і без дап.

1. Падахвоціць да нападу.

Н. сабак на зайца.

2. перан. Падбухторыць да варожых дзеянняў супраць каго-н. (разм.).

|| незак. нацко́ўваць, -аю, -аеш, -ае; наз. нацко́ўванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нацко́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. нацкоўваць — нацкаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нацко́ўванне ср. натра́вливание, нау́ськивание, напуска́ние; см. нацко́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нау́ськивать несов., разг., прям., перен. нацко́ўваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

podszczuwać

незак. нацкоўваць, падбухторваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ufhetzen vt падбухто́рваць, нацко́ўваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

цкава́ць, цкую́, цкуе́ш, цкуе́; цкуём, цкуяце́, цкую́ць; цкуй; цкава́ны; незак., каго-што і без дап.

1. кім. Напускаць сабак на каго-н.; нацкоўваць.

Ц. сабакамі.

2. перан. Мучыць нападкамі, праследаваць.

|| зак. зацкава́ць, -кую́, -куе́ш, -куе́; -куём, -куяце́, -кую́ць; -ку́й; -кава́ны.

|| наз. цкава́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)