нафтаві́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

Работнік нафтапрамысловасці; спецыяліст па нафце.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нафтаві́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. нафтаві́к нафтавікі́
Р. нафтавіка́ нафтавіко́ў
Д. нафтавіку́ нафтавіка́м
В. нафтавіка́ нафтавіко́ў
Т. нафтавіко́м нафтавіка́мі
М. нафтавіку́ нафтавіка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нафтаві́к, -ка́ м. нефтя́ник

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нафтаві́к, ‑а, м.

Работнік нафтапрамысловасці; спецыяліст па нафце. На стале ўпраўляючага трэстам ляжыць вялікая каляровая карта будучага горада беларускіх нафтавікоў. Грахоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нафтаві́к м. Érdölarbeiter m -s, -; Spezialíst in der Érdölindustrie

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

нефтя́ник нафтаві́к, -ка́ м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нефтя́нка ж., разг., техн. на́фтавы рухаві́к, нафтаві́к, -ка́ м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Érdölarbeiter m -s, - нафтаві́к (рабочы нафтавай прамысловасці)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

хі́мік м. Chémiker m -s, -;

хі́мік-нафтаві́к Érdölchemiker m, Petrólchemiker m;

хі́мік-арга́нік Orgániker m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)