наскочи́ть сов.

1. (натолкнуться) наско́чыць; наткну́цца;

наскочи́ть на столб наско́чыць (наткну́цца) на слуп;

2. перен. (напасть) наско́чыць, напа́сці;

наскочи́ть на неприя́тность наско́чыць на непрые́мнасць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наско́чыць сов.

1. (натолкнуться на ходу) наскочи́ть;

2. наскочи́ть, наткну́ться, нарва́ться;

н. на непрые́мную сцэ́нунаскочи́ть (нарва́ться) на неприя́тную сце́ну;

не на таго́ ~чыўразг. не на того́ нарва́лся;

3. (напасть) наскочи́ть;

4. (внезапно прийти) нагря́нуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наткну́ться

1. (наскочить на что-л. острое, надеться) наткну́цца;

2. перен., разг. наткну́цца, натра́піць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыско́чыць сов.

1. подскочи́ть, припры́гнуть;

2. (напасть) набро́ситься, наскочи́ть;

п. з кулака́мі — набро́ситься с кулака́ми

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уссу́нуцца сов., разг. (неожиданно натолкнуться на что-л.) наскочи́ть, наткну́ться;

у. на пень — наткну́ться на пень

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)