насе́чь сов.

1. насячы́, мног. панасяка́ць;

2. (сделать нарезы, зазубрины) назубі́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

назубі́ць сов. назубри́ть, насе́чь;

н. серп — назубри́ть (насе́чь) серп

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

насячы́ сов.

1. (наделать насечек) насе́чь;

н. ме́тку на дрэ́венасе́чь ме́тку на де́реве;

2. наруби́ть;

н. жэ́рдак — наруби́ть жерде́й;

3. (размельчить) насе́чь, наруби́ть;

н. мя́санасе́чь (наруби́ть) мя́са

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

панасяка́ць сов. (во множестве)

1. (наделать насечек) насе́чь;

2. наруби́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

насе́чка ж.

1. (действие) насяка́нне, -ння ср.; назу́бліванне, -ння ср.; см. насе́чь;

2. (насечённый узор, насечённое место) насе́чка, -кі ж.; (зарубка) зару́бка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)