напако́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. напако́ўваю напако́ўваем
2-я ас. напако́ўваеш напако́ўваеце
3-я ас. напако́ўвае напако́ўваюць
Прошлы час
м. напако́ўваў напако́ўвалі
ж. напако́ўвала
н. напако́ўвала
Загадны лад
2-я ас. напако́ўвай напако́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час напако́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

напако́ўваць несов. (чемодан, склад и т.п.) набива́ть, наполня́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

напако́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да напакаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напако́ўвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да напакоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напако́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. напакоўваць — напакаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напако́ўванне ср. наби́вка ж., наполне́ние; см. напако́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

набива́ть несов.

1. (наполнять) напіха́ць, напі́хваць; (чемодан, склад и т. п.) напако́ўваць, набіва́ць; напіра́ць;

набива́ть чу́чело напіха́ць (набіва́ць) чу́чала;

набива́ть тру́бку напіха́ць (набіва́ць) лю́льку;

набива́ть папиро́сы напіха́ць папяро́сы;

набива́ть карма́н напако́ўваць (напіха́ць, напіра́ць) кішэ́нь;

2. (убивать в каком-л. количестве) набіва́ць; (стреляя) настрэ́льваць; (птицы, скота) нараза́ць; (свиней) нако́лваць;

3. (вколачивать, прикреплять) набіва́ць;

набива́ть гвозде́й в сте́ну набіва́ць цвіко́ў у сцяну́;

набива́ть о́бручи набіва́ць абручы́;

4. (причинять повреждение) набіва́ць; (натирать) наму́льваць;

5. (отпечатывать узор на ткани) набіва́ць;

◊

набива́ть це́ну набіва́ць (наганя́ць) цану́; см. наби́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)