наму́львацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. наму́льваецца наму́льваюцца
Прошлы час
м. наму́льваўся наму́льваліся
ж. наму́львалася
н. наму́львалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наму́львацца несов., страд. натира́ться, стира́ться; намина́ться; см. наму́льваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наму́львацца, ‑аецца; незак.

Зал. да намульваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

натира́ться

1. націра́цца;

2. страд. націра́цца; начышча́цца; нашаро́ўвацца, наглянцо́ўвацца; наму́львацца; надзіра́цца; см. натира́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

набива́ться

1. (скопляться во множестве) набіва́цца;

2. (навязываться) разг. набіва́цца; (напрашиваться) напро́швацца;

3. страд. напіха́цца, напі́хвацца; напако́ўвацца; набіва́цца; напіра́цца; настрэ́львацца; нараза́цца; нако́лвацца; наму́львацца; см. набива́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

gall

I [gɔl]

n.

1) жоўць f.

2) жо́ўцевы пухі́р

3) раздражне́ньне n., злосьць, го́рыч f.; няна́вісьць f.

- dip one’s pen in gall

II [gɔl]

1.

v.t.

1) наму́льваць, націра́ць а́ну)

2) злава́ць, раздражня́ць

3) дакуча́ць, назаля́ць о́рагу напа́дамі); турбава́ць

2.

v.i.

1) наму́львацца, націра́цца (да крыві́)

2) рабі́ць зло́сныя заўва́гі; абража́ць о́нар)

3.

n.

1) ра́на f.

2) нацёртае ме́сца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)