наму́львацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
наму́льваецца |
наму́льваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
наму́льваўся |
наму́льваліся |
| ж. |
наму́львалася |
| н. |
наму́львалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
наму́львацца несов., страд. натира́ться, стира́ться; намина́ться; см. наму́льваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
наму́львацца, ‑аецца; незак.
Зал. да намульваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
натира́ться
1. націра́цца;
2. страд. націра́цца; начышча́цца; нашаро́ўвацца, наглянцо́ўвацца; наму́львацца; надзіра́цца; см. натира́ть.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
набива́ться
1. (скопляться во множестве) набіва́цца;
2. (навязываться) разг. набіва́цца; (напрашиваться) напро́швацца;
3. страд. напіха́цца, напі́хвацца; напако́ўвацца; набіва́цца; напіра́цца; настрэ́львацца; нараза́цца; нако́лвацца; наму́львацца; см. набива́ть.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
gall
I [gɔl]
n.
1) жоўць f.
2) жо́ўцевы пухі́р
3) раздражне́ньне n., злосьць, го́рыч f.; няна́вісьць f.
•
- dip one’s pen in gall
II [gɔl]
1.
v.t.
1) наму́льваць, націра́ць (ра́ну)
2) злава́ць, раздражня́ць
3) дакуча́ць, назаля́ць (во́рагу напа́дамі); турбава́ць
2.
v.i.
1) наму́львацца, націра́цца (да крыві́)
2) рабі́ць зло́сныя заўва́гі; абража́ць (го́нар)
3.
n.
1) ра́на f.
2) нацёртае ме́сца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)