налічы́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
налі́чыцца |
налі́чацца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
налічы́ўся |
налічы́ліся |
| ж. |
налічы́лася |
| н. |
налічы́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
налічы́цца сов. насчита́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
налічы́цца, ‑лічуся, ‑лічышся, ‑лічыцца; зак.
Разм. Многа, доўга палічыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)