нале́пліваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нале́пліваю |
нале́пліваем |
| 2-я ас. |
нале́пліваеш |
нале́пліваеце |
| 3-я ас. |
нале́плівае |
нале́пліваюць |
| Прошлы час |
| м. |
нале́пліваў |
нале́плівалі |
| ж. |
нале́плівала |
| н. |
нале́плівала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нале́плівай |
нале́плівайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
нале́пліваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нале́пліваць несов. налепля́ть; см. наляпі́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нале́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да наляпіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нале́пваць, нале́пліваць гл. наляпіць
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
наляпля́ць несов., см. нале́пліваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
налепля́ть несов. наляпля́ць, нале́пліваць; (наклеивать) накле́йваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нале́плівацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да наляпіцца.
2. Зал. да налепліваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
nalepiać
незак. наляпляць, налепліваць, наклейваць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
klében
1. vt кле́іць; нале́пліваць
2. vi (an D) прыліпа́ць (да чаго-н.);
der Leim klebt gut клей трыма́е до́бра;
an díeser Árbeit klebt viel Schweiß над гэ́тай рабо́тай прыйшло́ся папаце́ць;
an séinem Pósten klében трыма́цца за сваё ме́сца;
j-m éine Óhrfeige ~ груб. даць апляву́ху [по́ўху] каму́-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)