нале́пліваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. нале́пліваю нале́пліваем
2-я ас. нале́пліваеш нале́пліваеце
3-я ас. нале́плівае нале́пліваюць
Прошлы час
м. нале́пліваў нале́плівалі
ж. нале́плівала
н. нале́плівала
Загадны лад
2-я ас. нале́плівай нале́плівайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час нале́пліваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нале́пліваць несов. налепля́ть; см. наляпі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нале́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да наляпіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нале́пваць, нале́пліваць гл. наляпіць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

наляпля́ць несов., см. нале́пліваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

налепля́ть несов. наляпля́ць, нале́пліваць; (наклеивать) накле́йваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нале́плівацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да наляпіцца.

2. Зал. да налепліваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

nalepiać

незак. наляпляць, налепліваць, наклейваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

klben

1. vt кле́іць; нале́пліваць

2. vi (an D) прыліпа́ць (да чаго-н.);

der Leim klebt gut клей трыма́е до́бра;

an deser rbeit klebt viel Schweiß над гэ́тай рабо́тай прыйшло́ся папаце́ць;

an sinem Psten klben трыма́цца за сваё ме́сца;

j-m ine hrfeige ~ груб. даць апляву́ху [по́ўху] каму́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)