накладзены

накла́дзены

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	накла́дзены	накла́дзеная	накла́дзенае	накла́дзеныя
Р.	накла́дзенага	накла́дзенай накла́дзенае	накла́дзенага	накла́дзеных
Д.	накла́дзенаму	накла́дзенай	накла́дзенаму	накла́дзеным
В.	накла́дзены (неадуш.) накла́дзенага (адуш.)	накла́дзеную	накла́дзенае	накла́дзеныя (неадуш.) накла́дзеных (адуш.)
Т.	накла́дзеным	накла́дзенай накла́дзенаю	накла́дзеным	накла́дзенымі
М.	накла́дзеным	накла́дзенай	накла́дзеным	накла́дзеных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

накла́дзены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	накла́дзены	накла́дзеная	накла́дзенае	накла́дзеныя
Р.	накла́дзенага	накла́дзенай накла́дзенае	накла́дзенага	накла́дзеных
Д.	накла́дзенаму	накла́дзенай	накла́дзенаму	накла́дзеным
В.	накла́дзены (неадуш.) накла́дзенага (адуш.)	накла́дзеную	накла́дзенае	накла́дзеныя (неадуш.) накла́дзеных (адуш.)
Т.	накла́дзеным	накла́дзенай накла́дзенаю	накла́дзеным	накла́дзенымі
М.	накла́дзеным	накла́дзенай	накла́дзеным	накла́дзеных

Кароткая форма: накла́дзена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

накла́дзены

1. нало́женный;

2. нало́женный;

1, 2 см. накла́сці ^{1, 2}

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

накла́дзены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад накласці (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мазо́к, -зка́, мн. -зкі́, -зко́ў, м.

1. Адзін рух пэндзля пры накладанні фарбы, а таксама слой фарбы, накладзены такім спосабам.

2. Слой вадкага выдзялення, нанесены на шкло для мікраскапічнага даследавання.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

взгромождённый разг. узгрува́шчаны, нагрува́шчаны, нава́лены, накла́дзены;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Стро́мак ‘вазок сена, які накладзены высока, але не раскладзіста’ (Нас., Байк. і Некр.). Гл. астромак.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ВАКХАНА́ЛІІ,

у Старажытным Рыме святкаванні, містэрыі ў гонар Дыяніса (Вакха). Першапачаткова да ўдзелу ў вакханаліях дапускаліся толькі жанчыны, пазней і мужчыны. З 2 ст. да н.э. набылі характар оргій. У 186 да н.э. на вакханаліі сенацкім указам накладзены абмежаванні. У пераносным сэнсе вакханаліі — дзікі разгул, оргія.

**Вакханалія**. Мастак Н.Пусэн. 1620-я г.

т. 3, с. 467

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПРАБА́ЦЫЯ ( ад лац. probatio выпрабаванне),

від умоўнага асуджэння ў крымінальным праве ЗША, пры якім асуджаны знаходзіцца пад наглядам спец. органаў на час выпрабавальнага тэрміну, устаноўленага судом. На асуджанага на час П. можа быць накладзены таксама шэраг дадатковых абмежаванняў (напр., не наведваць пэўныя месцы, устрымлівацца ад зносін з пэўнымі асобамі і да т.п.).

т. 12, с. 523

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

плаке́

(фр. plaqué = накладзены)

металічны выраб, пакрыты лісткамі высакароднага металу, або драўляны выраб з накладзенымі на яго пласцінкамі драўніны каштоўных парод.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Verbum