надзіма́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
надзіма́ны |
надзіма́ная |
надзіма́нае |
надзіма́ныя |
| Р. |
надзіма́нага |
надзіма́най надзіма́нае |
надзіма́нага |
надзіма́ных |
| Д. |
надзіма́наму |
надзіма́най |
надзіма́наму |
надзіма́ным |
| В. |
надзіма́ны (неадуш.) надзіма́нага (адуш.) |
надзіма́ную |
надзіма́нае |
надзіма́ныя (неадуш.) надзіма́ных (адуш.) |
| Т. |
надзіма́ным |
надзіма́най надзіма́наю |
надзіма́ным |
надзіма́нымі |
| М. |
надзіма́ным |
надзіма́най |
надзіма́ным |
надзіма́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
надзіма́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
надзіма́ны |
надзіма́ная |
надзіма́нае |
надзіма́ныя |
| Р. |
надзіма́нага |
надзіма́най надзіма́нае |
надзіма́нага |
надзіма́ных |
| Д. |
надзіма́наму |
надзіма́най |
надзіма́наму |
надзіма́ным |
| В. |
надзіма́ны (неадуш.) надзіма́нага (адуш.) |
надзіма́ную |
надзіма́нае |
надзіма́ныя (неадуш.) надзіма́ных (адуш.) |
| Т. |
надзіма́ным |
надзіма́най надзіма́наю |
надзіма́ным |
надзіма́нымі |
| М. |
надзіма́ным |
надзіма́най |
надзіма́ным |
надзіма́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
надзіма́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
надзіма́ны |
надзіма́ная |
надзіма́нае |
надзіма́ныя |
| Р. |
надзіма́нага |
надзіма́най надзіма́нае |
надзіма́нага |
надзіма́ных |
| Д. |
надзіма́наму |
надзіма́най |
надзіма́наму |
надзіма́ным |
| В. |
надзіма́ны (неадуш.) надзіма́нага (адуш.) |
надзіма́ную |
надзіма́нае |
надзіма́ныя (неадуш.) надзіма́ных (адуш.) |
| Т. |
надзіма́ным |
надзіма́най надзіма́наю |
надзіма́ным |
надзіма́нымі |
| М. |
надзіма́ным |
надзіма́най |
надзіма́ным |
надзіма́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
надзіма́ны
1. (надуваемый воздухом) надувно́й;
2. перен. напы́щенный, надме́нный, спеси́вый
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
надзіма́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Які надзімаецца паветрам або газам. Надзіманая лодка.
2. перан. Разм. Поўны пыхі, важнасці; ганарысты. Твар інспектара пыхаў такой грэблівасцю, такой надзіманай непавагай, што Кох аж разгубіўся. Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
надзіма́ны
1. áufgeblasen;
2. разм. (фанабэрысты) áufgeblasen, hóchnäsig
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
pneumatic
[nuˈmætɪk]
adj.
1) надзіма́ны
a pneumatic boat — надзіма́ны чо́вен
2) пнэўматы́чны
a pneumatic drill — пнэўматы́чны дрыль
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Lúftmatratze f -, -n надзіма́ны матра́ц
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
materac
м. матрац; сяннік;
materac sprężynowy — спружынны матрац;
materac dmuchany — надзіманы матрац
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)