Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
наве́яныв разн. знач. наве́янный; см. наве́яць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
наве́яны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым.зал.пр.ад навеяць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наве́янныйнаве́яны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
wind-blown
[ˈwɪndbloʊn]
adj.
наве́яны, нане́сены ве́трам
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ВО́РАНАВА (Людміла Пятроўна) (н. 29.7.1944, г. Рубцоўск, Расія),
бел. графік. Скончыла маст.-графічны ф-т Віцебскага пед. ін-та (1967). Працуе ў галіне акварэлі і пастэлі. Створаны ёю фантаст.-казачны свет вобразаў навеяныліт. творамі або ўласнымі ўяўленнямі; мнагамернасць вобразнасці набліжае творы да традыцый сімвалізму. Сярод твораў: «Над возерам» (1967), «Марс. Зямляне» (1969), «Стары Віцебск» (1981), «Сінія кветкі» (1990), «Нацюрморт са званочкамі» (1991), «Кветкі і кераміка» (1992), «Кентаўр», «Флора» (абодва 1994), «Іншыя светы» (1995); серыі «Восень» (1975), «Фантастыка» (1977), «Крылатыя» (1993), «Багі — прывіды цемры» (1996) і інш.