мі́ска, -і, ДМ місцы, мн. -і, -сак, ж.

Шырокая і глыбокая пасудзіна круглай формы для яды.

|| памянш. мі́сачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мі́ска

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мі́ска мі́скі
Р. мі́скі мі́сак
Д. мі́сцы мі́скам
В. мі́ску мі́скі
Т. мі́скай
мі́скаю		 мі́скамі
М. мі́сцы мі́сках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мі́ска ж. ми́ска, ча́шка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Міска 2/123; 3/342

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

мі́ска, ‑і, ДМ місцы; Р мн. ‑сак; ж.

Шырокая і глыбокая, круглай формы, пасудзіна для яды. Міканор кончыў есці, адставіў міску, выцер далонню губы. Мележ. Тым часам маці зняла з прыпечка глыбокую паліваную міску з блінамі. Якімовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мі́ска ж. Schüssel f -, -n; Súppenteller m -s, -; Súppenschüs sel f (вялікая, для супу);

гліня́ная мі́ска írdene Schüssel, Tónschüs sel f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

паўмі́сак, -ска, мн. -скі, -скаў, м.

Неглыбокая міска.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

галаві́зна, -ы, ж.

Мяса з галавы жывёлы, рыбы як прадукт харчавання.

Міска капусты з галавізнай.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мі́са, -ы, мн. -ы, міс, ж.

Пасудзіна для ежы, вялікая міска.

На абед паставілі місу клёцак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

tureen [təˈri:n] n. супава́я мі́ска; су́пнік, су́пніца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)