мімо́завы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мімо́завы мімо́завая мімо́завае мімо́завыя
Р. мімо́завага мімо́завай
мімо́завае		 мімо́завага мімо́завых
Д. мімо́заваму мімо́завай мімо́заваму мімо́завым
В. мімо́завы (неадуш.)
мімо́завага (адуш.)		 мімо́завую мімо́завае мімо́завыя (неадуш.)
мімо́завых (адуш.)
Т. мімо́завым мімо́завай
мімо́заваю		 мімо́завым мімо́завымі
М. мімо́завым мімо́завай мімо́завым мімо́завых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мімо́завы мимо́зовый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мімо́завы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да мімозы. Мімозавы пах.

2. у знач. наз. мімо́завыя, ‑ых. Сямейства двухдольных раслін, блізкароднаснае сямейству бабовых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мімо́за, -ы, мн. -ы, -мо́з, ж.

1. Трапічная расліна сямейства бабовых, асобныя віды якой згортваюць лісцікі пры дотыку да іх.

Не мужчына, а м. (перан.: пра крыўдлівую, сарамлівую асобу).

2. Від паўднёвай акацыі сямейства бабовых з дробнымі жоўтымі кветкамі.

Падараваць мімозы.

|| прым. мімо́завы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)