назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Мі́гаўкі | |
| Мі́гаўцы | |
| Мі́гаўку | |
| Мі́гаўкай Мі́гаўкаю |
|
| Мі́гаўцы |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Verbum
анлайнавы слоўнікназоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| мі́гаўкі | ||
| мі́гаўкі | мі́гавак | |
| мі́гаўцы | мі́гаўкам | |
| мі́гаўку | мі́гаўкі | |
| мі́гаўкай мі́гаўкаю |
мі́гаўкамі | |
| мі́гаўцы | мі́гаўках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вейка; веялка, мігаўка (абл.)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)