Мураўё́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Мураўё́ўка
Р. Мураўё́ўкі
Д. Мураўё́ўцы
В. Мураўё́ўку
Т. Мураўё́ўкай
Мураўё́ўкаю
М. Мураўё́ўцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мураўё́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мураўё́ўка мураўё́ўкі
Р. мураўё́ўкі мураўё́вак
Д. мураўё́ўцы мураўё́ўкам
В. мураўё́ўку мураўё́ўкі
Т. мураўё́ўкай
мураўё́ўкаю
мураўё́ўкамі
М. мураўё́ўцы мураўё́ўках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)