морко́вь мо́рква, -вы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мо́рква ж. морко́вь, морко́вка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

МО́РКВА (Daucus),

род кветкавых раслін сям. парасонавых. Каля 60 відаў. Пашыраны ў Міжземнамор’і, Паўд. Еўропе, Зах. і Сярэдняй Азіі, Амерыцы, Афрыцы і Аўстраліі. У культуры вядома з 2 ст. да н.э., у Еўропе — з 14 ст. н.э. На Беларусі 1 дзікарослы від (D. carota) з тонкім неядомым караняплодам зрэдку трапляецца ў хмызняках, на схілах, каля дарог. Культывуецца М. пасяўная (D. sativus).

Двух-, зрэдку адна- і шматгадовыя травы з галінастым сцяблом выш. да 100 см. Караняплоды рознай формы і колеру. Лісце перыста-рассечанае. Дробныя кветкі ў складаным парасоніку. Плод — віслаплоднік. Насенне, асабліва дзікіх відаў, мае спецыфічны пах і багатае эфірнымі алеямі. М. пасяўная — адна з асн. агароднінных раслін, вырошчваецца таксама на корм. У культуры двухгадовая расліна, з патоўшчаным сакавітым караняплодам аранжавага, жоўтага, белага, ружовага і фіялетавага колеру. Аранжавыя карані багатыя правітамінам A — карацінам. Лек., харч., кармавая, меданосная расліна.

Літ.:

Переднев В.П. Как вырастить и сохранить морковь. Мн., 1986;

Переднев В.П., Макаревич А.И. Морковь на грядке, на столе и в народной медицине. Мн., 1998.

У.​П.​Пярэднеў.

Морква: 1 — часткі расліны; 2 — сорт Шантэнэ; 3 — сорт Парыжская карацель 443, 4 — сорт Валерыя; 5 — падвіды ўсходняй (азіяцкай) морквы.

т. 10, с. 522

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

паро́нка ж., обл. (пареная репа, морковь) парени́на, парени́ца, парёнка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аскрэ́бці сов. (соскоблить, счистить) оскобли́ть, оскрести́; (морковь и т.п.) очи́стить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

даскраба́ць несов. доска́бливать, доскреба́ть, доскрёбывать; (морковь и т.п.) дочища́ть; см. даскрэ́бці

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аскраба́ць несов. (соскабливать, счищать) оска́бливать, оскрёбывать; (морковь и т.п.) очища́ть; см. аскрэ́бці

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пааскраба́ць сов. (соскоблить, счистить — о многом) оскобли́ть, оскрести́; (морковь и т.п.) очи́стить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

передёргать сов. павырыва́ць, павыдзіра́ць; (о перьях — ещё) павыскуба́ць;

передёргать всю морко́вь павырыва́ць усю́ мо́ркву.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папаскраба́ць и папаскрэ́бваць сов. (долго, неоднократно)

1. поскрести́, поскобли́ть;

2. (морковь и т.п.) почи́стить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)