мерамі́за

‘насякомае’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мерамі́за мерамі́зы
Р. мерамі́зы мерамі́з
Д. мерамі́зе мерамі́зам
В. мерамі́зу мерамі́з
Т. мерамі́зай
мерамі́заю		 мерамі́замі
М. мерамі́зе мерамі́зах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мерамі́за

(н.-лац. meromyza)

насякомае сям. злакавых мушак атрада двухкрылых; пашкоджваюць усходы, сцёблы і насенне збожжавых злакаў і злакавых траў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)