маё́масны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. маё́масны маё́масная маё́маснае маё́масныя
Р. маё́маснага маё́маснай
маё́маснае		 маё́маснага маё́масных
Д. маё́маснаму маё́маснай маё́маснаму маё́масным
В. маё́масны (неадуш.)
маё́маснага (адуш.)		 маё́масную маё́маснае маё́масныя (неадуш.)
маё́масных (адуш.)
Т. маё́масным маё́маснай
маё́маснаю		 маё́масным маё́маснымі
М. маё́масным маё́маснай маё́масным маё́масных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

маёмасны иму́щественный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

маёмасны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да маёмасці, звязаны з уладаннем маёмасцю. Маёмасныя правы. Маёмасныя адносіны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маёмасны Vermögens-; Éigentums-; Besítz-;

маёмасны цэнз Vermögenszenzus m -, -;

маёмасныя адно́сіны Éigentumsverhältnisse pl, vermögensrechtliche Verhältnisse;

маёмаснае пра́ва юрыд. Güterrecht n -(e)s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

маёмасць, -і, ж.

Тое, што належыць каму-н., знаходзіцца ў чыім-н. уладанні; уласнасць.

Нерухомая м.

Асабістая м.

Дзяржаўная м.

|| прым. маёмасны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

царко́ўна-маёмасны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. царко́ўна-маёмасны царко́ўна-маёмасная царко́ўна-маёмаснае царко́ўна-маёмасныя
Р. царко́ўна-маёмаснага царко́ўна-маёмаснай
царко́ўна-маёмаснае		 царко́ўна-маёмаснага царко́ўна-маёмасных
Д. царко́ўна-маёмаснаму царко́ўна-маёмаснай царко́ўна-маёмаснаму царко́ўна-маёмасным
В. царко́ўна-маёмасны (неадуш.)
царко́ўна-маёмаснага (адуш.)		 царко́ўна-маёмасную царко́ўна-маёмаснае царко́ўна-маёмасныя (неадуш.)
царко́ўна-маёмасных (адуш.)
Т. царко́ўна-маёмасным царко́ўна-маёмаснай
царко́ўна-маёмаснаю		 царко́ўна-маёмасным царко́ўна-маёмаснымі
М. царко́ўна-маёмасным царко́ўна-маёмаснай царко́ўна-маёмасным царко́ўна-маёмасных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

МАЁМАСНЫ НАЁМ,

у цывільным праве дагавор, паводле якога наймадавец абавязваецца прадаставіць наймальніку маёмасць у часовае карыстанне за плату (гл. Арэнда). Дагавор М.н. паміж грамадзянамі на тэрмін больш за 1 год павінен заключацца ў пісьмовай форме. Тэрмін дагавору вызначаецца пагадненнем бакоў, калі заканадаўствам не ўстаноўлена іншае. Калі наймальнік працягвае карыстацца маёмасцю пасля сканчэння тэрміну дагавора пры адсутнасці пярэчанняў з боку наймадаўца, дагавор лічыцца адноўленым на няпэўны тэрмін. Правы і абавязкі бакоў дагавору М.н. вызначаны заканадаўствам. Найб. пашыраным відам М.н. з’яўляюцца бытавы пракат, наём жылля, а таксама арэнда зямельных участкаў (гл. Арэнда зямлі).

Э.​І.​Кузьмянкова.

т. 9, с. 500

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

иму́щественный маёмасны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

majątkowy

majątkow|y

маёмасны;

podatek ~y — маёмасны падатак;

cenzus ~y — маёмасны цэнз;

prawo ~e — маёмаснае права;

wspólnota ~а — маёмаснае супольніцтва

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

EinhW = Einheitswert – маёмасны цэнз

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)