мачавы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мачавы́ мачава́я мачаво́е мачавы́я
Р. мачаво́га мачаво́й
мачаво́е		 мачаво́га мачавы́х
Д. мачаво́му мачаво́й мачаво́му мачавы́м
В. мачавы́ (неадуш.)
мачаво́га (адуш.)		 мачаву́ю мачаво́е мачавы́я (неадуш.)
мачавы́х (адуш.)
Т. мачавы́м мачаво́й
мачаво́ю		 мачавы́м мачавы́мі
М. мачавы́м мачаво́й мачавы́м мачавы́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мачавы́ мочево́й;

м. пузы́р — мочево́й пузы́рь;

○ ~вая кіслата́ — мочева́я кислота́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мачавы́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да мачы. Мачавы пузыр.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мачавы́ фізіял. Harn-;

мачавы́ пузы́р анат. Hárnblase f -, -n;

мачавы́я камяні́ мед. Hárnstéine pl, Blásenstéine pl;

мачавы́ пясо́к Hárngrieß m -es

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

мача́, -ы́, ж.

Вадкасць, што выдзяляецца ныркамі як прадукт абмену рэчываў.

|| прым. мачавы́, -а́я, -о́е.

М. пузыр.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Мачавы пузыр 7/108; 11/134

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

МАЧАВЫ́ ПУЗЫ́Р,

орган некаторых беспазваночных, пазваночных жывёл і чалавека, у якім назапашваецца мача перад вывядзеннем з арганізма. У беспазваночных жывёл бывае няпарны (напр., у калаўротак), множны (напр., у малашчацінкавых чарвей, п’явак), парны (напр., у вышэйшых ракападобных). У пазваночных жывёл звычайна няпарны. У чалавека М.п. — полы мешкападобны орган мочапалавой сістэмы, размешчаны ў малым тазе. Сярэдняя ёмістасць 500 см³. Сценкі высланы слізістай абалонкай. Мача паступае ў М.п. праз мачаточнікі. Нерв. элементы ў абалонках М.п. рэагуюць на расцягванне органа пры напаўненні, выклікаюць рэфлекторнае скарачэнне гладкіх міяцытаў мышачнай абалонкі і расслабленне сфінктэраў, што вядзе да мочавыдзялення.

А.С.Леанцюк.

т. 10, с. 234

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

мочево́й мачавы́;

мочево́й пузы́рь мачавы́ пузы́р;

мочевы́е ка́мни мед. мачавы́я камяні́;

мочева́я кислота́ хим. мачава́я кіслата́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

urinary [ˈjʊərɪnəri] adj. med. мачавы́;

urinary track мачавы́я шляхі́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

катэ́тэр, ‑а, м.

Медыцынская трубка, якая ўводзіцца ў канапы і поласці цела (галоўным чынам у мачавы пузыр) для іх апаражнення або прамывання.

[Ад грэч. kátheter — зонд.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)