матылько́выя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. матылько́выя
Р. матылько́вых
Д. матылько́вым
В. матылько́выя
Т. матылько́вымі
М. матылько́вых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

матылько́выя сущ., мн., бот. мотылько́вые

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Матыльковыя (сям. раслін) 1/186, 410, 535; 2/37, 153, 361, 566; 3/76, 219, 365, 366; 4/409, 562; 5/21, 405; 6/428, 468; 8/382; 9/194, 393; 10/5, 151, 545; 11/246, 474; 12/38, гл. Бабовакветныя

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

матылько́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. матылько́вы матылько́вая матылько́вае матылько́выя
Р. матылько́вага матылько́вай
матылько́вае		 матылько́вага матылько́вых
Д. матылько́ваму матылько́вай матылько́ваму матылько́вым
В. матылько́вы (неадуш.)
матылько́вага (адуш.)		 матылько́вую матылько́вае матылько́выя (неадуш.)
матылько́вых (адуш.)
Т. матылько́вым матылько́вай
матылько́ваю		 матылько́вым матылько́вымі
М. матылько́вым матылько́вай матылько́вым матылько́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

матылько́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да матылька, матылькоў, належыць ім. Матыльковыя крыльцы.

2. у знач. наз. матылько́выя, ‑ых. Тое, што і бабовыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мотылько́вые мн., сущ., зоол. матылько́выя, -вых;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

motylkowe

мн. бат. матыльковыя (Papilionaceae)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

БАБО́ВЫЯ, матыльковыя (Fabaceae, Leguminosae),

сямейства двухдольных раслін з парадку бабовакветных. Каля 650 родаў, больш за 18 тыс. відаў. Пашыраны па ўсёй сушы зямнога шара. На Беларусі 20 родаў (найб. вядомыя баркун, вязель, гарох, гарошак, жаўтазель, зяновец, канюшына, куравай, лубін, люцэрна, пералёт, рабінія, рутвіца, чына, эспарцэт) і больш за 80 дзікарослых відаў. Рэдкія віды бабовых занесены ў Чырв. кнігу Беларусі.

Адна- і шматгадовыя травы, паўкусты і кусты, ліяны і дрэвы. Лісце пераважна чаргаванае, складанае, з прылісткамі. Кветкі найчасцей у гронка-, коласападобных і галоўчатых суквеццях, звычайна зігаморфныя. Плод — боб. На каранях бабовых утвараюцца клубеньчыкі, у якіх знаходзяцца бактэрыі, здольныя фіксаваць атм. азот. Тэхн., лек., харч., кармавыя, дэкар. і сідэратныя расліны; ёсць ядавітыя, якія маюць алкалоіды і выкарыстоўваюцца як лек. і інсектыцыдныя.

Літ.:

Флора СССР. Т. 11. М.; Л., 1945;

Тахтаджян А.Л. Система и филогения цветковых растений. М.; Л., 1966;

Яго ж. Система магнолиофитов. Л., 1987;

Флора Европейской части СССР. Т. 6. Л., 1987.

т. 2, с. 183

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)