марэ́нга
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
марэ́нга |
марэ́нга |
| Р. |
марэ́нга |
марэ́нга |
| Д. |
марэ́нга |
марэ́нга |
| В. |
марэ́нга |
марэ́нга |
| Т. |
марэ́нга |
марэ́нга |
| М. |
марэ́нга |
марэ́нга |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
марэ́нга, прым., нязм.
Чорны з шэрым адценнем.
Касцюм м.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
марэ́нга нескл.
1. прил. маре́нго;
2. сущ. маре́нго ср.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
марэ́нга, нескл., н.
1. Тканіна чорнага колеру з белымі варсінкамі.
2. у знач. нязм. прым. Чорнага колеру з сіваватым адлівам.
[Іт. marengo.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
марэ́нга
(іт. marengo, ад Marengo = назва паселішча ў паўночнай Італіі)
тканіна чорнага колеру з белымі або шэрымі варсінкамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
маре́нго
1. сущ. марэ́нга нескл., ср.;
2. прил. марэ́нга неизм.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ЛІГУРЫ́ЙСКАЯ РЭСПУ́БЛІКА,
дзяржава ў Італіі ў 1797—1805. Створана на тэр. Генуэзскай рэспублікі пасля акупацыі яе франц. войскамі. Мела канстытуцыю (1797), складзеную на ўзор франц. канстытуцыі 1795. Тэр. Л.р. была арэнай барацьбы паміж Аўстрыяй і Францыяй. Пасля Італьянскага паходу Суворава 1799 Аўстрыя заняла Паўн. Італію, у т.л. на кароткі час у 1800 і Л.р. Пасля разгрому аўстр. войск у бітве каля Марэнга Л.р. фактычна кіраваў (да ліп. 1802) напалеонаўскі ген. Дзежан. У 1805 далучана да франц. імперыі, паводле рашэнняў Венскага кангрэса 1814—15 — да Сардзінскага каралеўства.
т. 9, с. 248
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)