мармуро́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мармуро́вы мармуро́вая мармуро́вае мармуро́выя
Р. мармуро́вага мармуро́вай
мармуро́вае		 мармуро́вага мармуро́вых
Д. мармуро́ваму мармуро́вай мармуро́ваму мармуро́вым
В. мармуро́вы (неадуш.)
мармуро́вага (адуш.)		 мармуро́вую мармуро́вае мармуро́выя (неадуш.)
мармуро́вых (адуш.)
Т. мармуро́вым мармуро́вай
мармуро́ваю		 мармуро́вым мармуро́вымі
М. мармуро́вым мармуро́вай мармуро́вым мармуро́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мармуро́вы прям., перен. мра́морный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мармуро́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да мармуру. Мармуровае радовішча. Мармуровыя работы. // Зроблены з мармуру. Цагліны, як у казцы, самі клаліся адна на другую, а ўслед за гэтым прыгожыя ўзоры з мармуровых плітак пакрывалі сцены. Шахавец.

2. перан. Падобны на мармур; белы, гладкі. Мармуровы твар. □ Мармуровыя званочкі ландыша цягнуцца да сонца, сумна праводзячы яго, недаступнае і ні разу не ўбачанае. Хомчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мармуро́вы Mármor-; mármorn;

мармуро́вая кало́на Mármorsäule f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ма́рмур, -у, м.

Цвёрды камень крышталічнай пароды, які ўжыв. для скульптурных і архітэктурных работ.

|| прым. мармуро́вы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

грані́тна-мармуро́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. грані́тна-мармуро́вы грані́тна-мармуро́вая грані́тна-мармуро́вае грані́тна-мармуро́выя
Р. грані́тна-мармуро́вага грані́тна-мармуро́вай
грані́тна-мармуро́вае		 грані́тна-мармуро́вага грані́тна-мармуро́вых
Д. грані́тна-мармуро́ваму грані́тна-мармуро́вай грані́тна-мармуро́ваму грані́тна-мармуро́вым
В. грані́тна-мармуро́вы (неадуш.)
грані́тна-мармуро́вага (адуш.)		 грані́тна-мармуро́вую грані́тна-мармуро́вае грані́тна-мармуро́выя (неадуш.)
грані́тна-мармуро́вых (адуш.)
Т. грані́тна-мармуро́вым грані́тна-мармуро́вай
грані́тна-мармуро́ваю		 грані́тна-мармуро́вым грані́тна-мармуро́вымі
М. грані́тна-мармуро́вым грані́тна-мармуро́вай грані́тна-мармуро́вым грані́тна-мармуро́вых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Хрушч мармуровы 4/424—425 (укл.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

мра́морный прям., перен. мармуро́вы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

mármorn a мармуро́вы, зро́блены з ма́рмуру

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

О́НІКС (грэч. onyx першапачаткова ногаць),

мінерал, плоскапаралельная слаістая разнавіднасць агату. У залежнасці ад колеру слаёў адрозніваюць арабскі О. (чорны з белым), сардонікс (буры з белым), карнеол-онікс (чырвоны з белым). Выкарыстоўваўся для вырабу камей. О. мармуровы — горная парода нацёчнага паходжання, складаецца са шчыльнага паўпразрыстага агрэгату зерняў і валокнаў кальцыту або араганіту. Характэрна чаргаванне слаёў з рознай ступенню празрыстасці або афарбаваных у зеленаватыя, ружаватыя, залаціста-карычневыя тоны. Утвараецца з вуглякіслых вод у карставых пячорах, месцах выхадаў тэрмальных крыніц, тэктанічных трэшчынах, а таксама ў выглядзе прапласткаў у вапняках, траверцінах, пясчаніках і туфах. Вырабны і дэкаратыўна-абліцовачны камень.

Онікс мармуровы.

т. 11, с. 437

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)