манта́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. манта́чка манта́чкі
Р. манта́чкі манта́чак
Д. манта́чцы манта́чкам
В. манта́чку манта́чак
Т. манта́чкай
манта́чкаю		 манта́чкамі
М. манта́чцы манта́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

манта́чка ж., разг. мото́вка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

манта́чка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.

Разм. Жан. да мантач.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Манта́чка ’мянташка’ (нараўл., браг., Мат. Гом.), манта́шка ’тс’ (Растарг., Ян.). Укр., рус. бран., кур. манта́чка ’тс’. Да мянта́шка (гл.). Сюды ж манта́чыць ’мянціць’, ’вастрыць касу’ (нараўл., Мат. Гом., Бяльк.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

манта́ч, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м. (разм.).

Марнатравец, той, хто транжырыць свае грошы, маёмасць.

|| ж. манта́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

spender [ˈspendə] n. марнатра́вец, мот, манта́ч, транжы́р;

She’s a big spender. Яна добрая мантачка.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

мото́вка разг. мато́ўка, -кі ж., манта́чка, -кі ж., марнатра́ўка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

spendthrift

[ˈspendӨrɪft]

1.

n.

марнатра́вец -ўца m. & f.; манта́ч -а́ m., манта́чка f.

2.

adj.

марнатра́ўны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)