мамо́н м. и мамо́на ж., перен. мамо́н, -на м. и мамо́на, -ны ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Мамон ’глухі чалавек’ (Бяльк.). Рус. пск., цвяр. мамоня ’негаваркі, пануры чалавек’. Балтызм. Параўн. літ. mómūnė ’цемечка’ (паводле прыкладаў у IKŽ, 8, 344: ’пакуль цемечка не зарасце (не стане цвёрдым), дзіця не гаворыць’).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Мамо́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Мамо́ны
Р. Мамо́н
Мамо́наў
Д. Мамо́нам
В. Мамо́ны
Т. Мамо́намі
М. Мамо́нах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Mámmon m -s мамо́н(а), бага́цце, гро́шы;

der Götze ~ залаты́ цяле́ц;

dem ~ frönen служы́ць мамо́не, пакланя́цца залато́му цяльцу́;

der schnöde ~ пагардл. нікчэ́мны мета́л

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)