ма́ксіма

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. ма́ксіма
Р. ма́ксімы
Д. ма́ксіме
В. ма́ксіму
Т. ма́ксімай
ма́ксімаю
М. ма́ксіме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ма́ксіма ж. ма́ксима

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ма́ксіма

[лац. maxima (sententia) = асноўнае правіла, прынцып]

лагічны або этычны прынцып, норма паводзін.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Фестыва Максіма (сорт півоні) 8/431

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

НАЦЫЯНА́ЛЬНЫ АКАДЭМІ́ЧНЫ ДРАМАТЫ́ЧНЫ ТЭА́ТР ІМЯ́ МАКСІ́МА ГО́РКАГА Назва з 1999 Дзяржаўнага акадэмічнага рускага драматычнага тэатра Беларусі.

т. 11, с. 230

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Максі́м

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Максі́м Максі́мы
Р. Максі́ма Максі́маў
Д. Максі́му Максі́мам
В. Максі́ма Максі́маў
Т. Максі́мам Максі́мамі
М. Максі́ме Максі́мах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ма́ксима ма́ксіма, -мы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

двухто́мнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Твор або збор твораў у двух тамах.

Д.

Максіма Багдановіча.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

максі́м

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. максі́м максі́мы
Р. максі́ма максі́маў
Д. максі́му максі́мам
В. максі́м максі́мы
Т. максі́мам максі́мамі
М. максі́ме максі́мах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

maksyma

ж. максіма

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)