мадзья́рка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мадзья́рка мадзья́ркі
Р. мадзья́ркі мадзья́рак
Д. мадзья́рцы мадзья́ркам
В. мадзья́рку мадзья́рак
Т. мадзья́ркай
мадзья́ркаю		 мадзья́ркамі
М. мадзья́рцы мадзья́рках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мадзья́рка ж. мадья́рка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мадзья́рка,

гл. мадзьяры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мадзья́ры, -аў, адз. -дзья́р, -а, м.

Тое, што і венгры.

|| ж. мадзья́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак.

|| прым. мадзья́рскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мадья́рка мадзья́рка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мадзья́ры, ‑аў; адз. мадзьяр, ‑а, м.; мадзьярка, ‑і, ДМ ‑рцы; мн. мадзьяркі, ‑рак; ж.

Тое, што і венгры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Madziarka

ж. мадзьярка, венгерка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Hungarian​1 [hʌnˈgeəriən] n.

1. венгр; венге́рка; вуго́рац; вуго́рка; мадзья́р; мадзья́рка

2. венге́рская/вуго́рская мо́ва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)