Verbum

анлайнавы слоўнік

лука́, -і́, ДМ луцэ́, мн. лу́кі і (з ліч. 2, 3, 4) лукі́, лук, ж.

1. Дугападобны паварот ракі, а таксама мыс, які абгінаецца ракой.

2. Выгін пярэдняга ці задняга краю сядла.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Лука́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	Лука́
Р.	Лукі́
Д.	Луцэ́
В.	Луку́
Т.	Луко́й Луко́ю
М.	Луцэ́

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лука́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	лука́	лу́кі лукі́
Р.	лукі́	лу́к
Д.	луцэ́	лу́кам
В.	луку́	лу́кі лукі́
Т.	луко́й луко́ю	лу́камі
М.	луцэ́	лу́ках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лука́

1. геогр. лука́, -кі́ ж.;

2. (седла) лука́, род. лукі́ ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лука́ ж.

1. геогр. лука́, излу́чина, изги́б м.;

2. (в седле) лука́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лука́, ‑і, ДМ луцэ; мн. лукі, лук; ж.

1. Дугападобны паварот ракі, а таксама мыс, які абгінаецца ракой. Рачулачка журчыць і булькае па каменнях, загінаецца ў лукі, у абаранкі, у затокі. Бядуля. Лука выглядала пышным старасвецкім садам, дзе замест пладовых дрэў раслі разложыстыя.. дубы. Колас.

2. Выгіб пярэдняга ці задняга краю сядла. — Давай, браток, развітаемся. — Трымаючыся за луку сядла, лейтэнант нагнуўся і пацалаваў Мішу. — Я яшчэ вярнуся. Курто.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Лука (рэліг.) 4/374; 11/84

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Лука (в.) 6/45 (к.), 433; 11/39

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

лука́ ж.

1. (ракі) Bíegung f -, -en, Krümmung f -, -en, Kníe n -s, Kní¦e;

2. (сядла) Sáttelbogen m -s, - і -bögen, Sáttelbug m -(e)s, -büge

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

лука

Том: 17, старонка: 129.

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)