ледало́м

‘рух лёду’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ледало́м
Р. ледало́му
Д. ледало́му
В. ледало́м
Т. ледало́мам
М. ледало́ме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ледало́м

‘прыстасаванне’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ледало́м ледало́мы
Р. ледало́ма ледало́маў
Д. ледало́му ледало́мам
В. ледало́м ледало́мы
Т. ледало́мам ледало́мамі
М. ледало́ме ледало́мах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ледало́м м.

1. (род. ледало́му) ледоло́м;

2. (род. ледало́ма) (сооружение около моста) ледоло́м

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ледало́м, ‑а і ‑у, м.

1. ‑у. Тое, што і ледаход. Спяшалася вясна. Бухаў за дзвінскімі перакатамі .. ледалом. Лукша.

2. ‑а. Тое, што і ледарэз (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ЛЕДАСПА́Д,

ледалом, участак ледавіка, разбіты глыбокімі трэшчынамі на асобныя глыбы рознай формы і памеру. Утвараецца ў месцах стромкага перагібу падоўжнага профілю ложа ледавіка, дзе павялічваецца скорасць руху масіву лёду, што выклікае расколы.

т. 9, с. 186

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ледоло́м

1. (сооружение около моста) ледало́м, -ма м.;

2. обл., см. ледохо́д;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

lodołamacz

м.

1. ледалом; ледарэз;

2. ледакол

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)